10+1 συμβουλές για να την ξεχάσεις σίγουρα | Radioexodos.gr

Χώρισες; Μη στεναχωρίεσαι, το GetGreekMusic είναι πάλι εδώ για σένα. 10+1 τραγούδια για να την ξεχάσεις, αλλά και συμβουλές για να την ξεπεράσεις στο άψε σβήσε…

Όλα στη ζωή μας συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Οι άνθρωποι έρχονται για να μας δώσουν πράγματα, να μάθουμε, να συλλέξουμε εμπειρίες, να ζήσουμε όμορφες, αλλά και δύσκολες καταστάσεις. Όταν κάτι τελειώσει, μην βιαστείς να πέσεις ψυχολογικά. Σημαίνει ότι ήταν αληθινό και σίγουρα κάτι πήρες από αυτό. Ποτέ δε χάνεις.

  • Σβήσε τον αριθμό της
  • Σβήσε τις φωτογραφίες σας
  • Διέγραψε την από τα social media
  • Απέφευγε να πηγαίνεις στα μέρη της
  • Να βγαίνεις όσο πιο συχνά μπορείς έξω
  • Να είσαι συνεχώς με φίλους και με άτομα που σε κάνουν να περνάς καλά
  • Μην ψάξεις αμέσως για την επόμενη, δώσε χρόνο να τα βρεις με τον εαυτό σου
  • Βρες μια δραστηριότητα. Γυμναστήριο, ποδόσφαιρο, μπάσκετ με φίλους
  • Πήγαινε γήπεδο. Η ομάδα σου θα σε κάνει να ξεχάσεις γρήγορα την πρώην
  • Πήγαινε ένα ταξίδι με έναν καλό φίλο

Κι αν δε σε εκτίμησε; Δε πειράζει, πάμε για άλλα για καλύτερα….

 

πηγή: getgreekmusic.gr

Οι σχέσεις πρέπει να ξεκινάνε με προοπτική | Radioexodos.gr

Μένουμε σε μια σχέση για πολλούς και διάφορους λόγους, για τον καθένα είναι ξεχωριστός. Ο ένας μένει γιατί περνάει καλά και τα βρήκε με τον εαυτό του και τον άνθρωπό του, άλλος μένει γιατί δεν έχει τη δύναμη να φύγει ακόμα κι όταν ο έρωτας του έχει τελειώσει. Τι γίνεται όμως όταν δε βλέπεις πια μέλλον με το σύντροφό σου; Μένεις ή φεύγεις;

Όχι, δεν είναι μια απλή ερώτηση ούτε έχει απλή απάντηση. Βασικό ρόλο παίζει η ηλικία, μιας κι ο κάθε άνθρωπος άλλο θέλε και ψάχνει στα 18, άλλο στα 28, άλλο στα 38 κι ούτω καθεξής. Στα 18 ίσως ψάχνεις για έναν έρωτα να σε τραντάξει, να σου μάθει πώς είναι να είσαι τρελός και παλαβός για κάποιον, στα 28 ίσως θέλεις μια σχέση σταθερή που θα σε κάνει να αγαπήσεις τη ρουτίνα και μια μέρα να κάνετε ακόμα ένα βήμα προς την οικογένεια, στα 38 ίσως να ζητάς έναν άνθρωπο να σε ηρεμεί και να σε καταλαβαίνει, να είναι η παρέα σου. Ίσως. Όμως, για να πάει μια σχέση παραπέρα είναι βασικό να μπορείς να δεις το μέλλον σου με το σύντροφό σου.

Είναι βασικό να ξέρεις πως η σχέση δεν οδηγεί σε αδιέξοδο και πως αυτός ο άνθρωπος χωράει στα όνειρα που κάνεις για το μέλλον. Τον βλέπεις να είναι εκεί όταν βρίσκεις την πρώτη σου δουλειά, ξέρεις πως μαζί του θα συζούσες και θα σου άρεσε. Όμως, δεν αρκεί απλά να φαντάζεσαι πως θα ταιριάζατε σε κάποια πράγματα, αλλά να γνωρίζεις πως ζητάτε τα ίδια, έχετε κι οι δυο στόχους -ή δεν έχει κανείς απ’ τους δυο. Για να βλέπεις μέλλον με το σύντροφό σου χρειάζονται κοινοί παράγοντες.

Αν ο ένας απ’ τους δυο θέλει να εξερευνήσει τον κόσμο, να κάνει ταξίδια και να ανακαλύψει καινούρια μέρη κι ο άλλος είναι σπιτόγατος, θέλει να έχει μια μόνιμη ρουτίνα και να μην ταξιδεύει, σε κάποιο σημείο αυτές οι διαφορές θα έρθουν στην επιφάνεια και θα συγκρουστούν. Θα συγκρουστούν γιατί προφανώς όταν δυο άνθρωποι θέλουν να ζουν με δυο εντελώς διαφορετικούς τρόπους, τότε δεν μπορούν να ζήσουν μαζί. Όταν έρθει η ώρα που θα έχεις πια αντιληφθεί αυτές τις διαφορές και διαφορετικότητες, τότε οι επιλογές δεν είναι πολλές.

Αν η σχέση είναι χαλαρή και χωρίς καμία πρόθεση να σοβαρέψει, τότε το μέλλον δεν είναι κάτι που απασχολεί ένα ζευγάρι σε μεγάλο βαθμό. Τα σχέδια φτάνουν μέχρι το «τι θα φάμε απόψε;». Αν όμως θέλεις στη ζωή σου κάτι σταθερό, κάτι γερό, τότε το μέλλον παίζει ρόλο και μάλιστα πολλές φορές καθοριστικό. Χωρίς μέλλον, δεν υπάρχει τίποτα σταθερό και τίποτα γερό, έτσι, ο σύντροφός σου κι εσύ πιθανόν να τραβήξετε ξεχωριστούς δρόμους για να πάρει ο καθένας αυτό που τον κάνει χαρούμενο, αφού αυτό που σας κάνει χαρούμενους κι είναι κάτι διαφορετικό.

Δεν είναι πάντοτε αρνητικό να αντιλαμβάνεσαι πως με το σύντροφό σου δεν έχετε κοινό μέλλον, γιατί μέσα από αυτήν την αντίληψη μαθαίνεις τι πραγματικά θέλεις εσύ να βλέπεις όταν κοιτάζεις το μέλλον σου και τη ζωή σου. Αντιλαμβάνεσαι τις δικές σου επιθυμίες και πώς θα τις πραγματοποιήσεις. Έτσι, μπορείς να αφοσιωθείς σε σένα για σένα, κι όταν έρθει ξανά ένας άνθρωπος στη ζωή σου θα μπορείς να πεις με κλειστά μάτια ποιος είσαι και τι ζητάς.

Συντάκτης: Πηνελόπη Παυλίδη
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη
πηγή: pillowfights.gr

Έχουμε βίτσια πλουσιόπαιδου μα δεν έχουμε μία | Radioexodos.gr

Κάποιο μεγάλο εγκληματικό λάθος έχει γίνει και μοιάζει να είσαι ο μόνος που το καταλαβαίνει. Από νεαρή ηλικία το έπαιζες νεόπλουτος κι είχες τρελές βλέψεις για το μέλλον σου. Ονειρευόσουν τις σπουδές σου στο εξωτερικό και το έπαιζες άνετος με τα χρήματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είχες μία. Νόμιζες ότι ζεις σε κάστρο κι ήθελες όλοι να σε υπηρετούν. Μεγάλωσες και μαζί με ‘σένα μεγάλωσε και το «βίτσιο σου».

Βλέπεις εκπομπές με πλούσιους και διασημότητες και νιώθεις πως γνωρίζεις από πρώτο χέρι τη ζωή που παρουσιάζουν ως ονειρική. Κάθε ίνα του κορμιού σου σχεδόν ανήκει στις σουίτες και τα εξωτικά μέρη. Η ψυχή σου σχεδόν θυμάται πώς είναι να έχεις υπηρετικό προσωπικό και να είσαι καλεσμένος μέρα παρά μέρα σε πριβέ πάρτι. Να πηγαίνεις στο καλύτερο ακριβοπληρωμένο πανεπιστήμιο και στα μαγαζιά να σου ανοίγουν τις πόρτες.

Ονειρεύεσαι να ξυπνάς στη βίλα σου και να σε περιμένει ένας τεράστιος μπουφές με πρωινό. Φυσικά ο σοφέρ σου δε λείπει απ’ το όνειρο, ποιος θα σου ανοίγει άλλωστε την πόρτα να κατέβεις. Δε δέχεσαι να σε κερνάνε οι άλλοι μόνο εσύ θες να τους κερνάς και μετά γυρνάς με τα ψίχουλα που σου έμειναν και τρως μακαρόνια για μια εβδομάδα.

Δεν υπάρχει παρά μία μόνο λογική εξήγηση. Κάποιο λάθος έγινε και ζεις άλλη ζωή. Μπορεί να σε μπέρδεψαν στο νοσοκομείο και να πήγες σε λάθος οικογένεια. Ίσως σε καταράστηκαν να περάσεις πρώτα δυσκολίες για να καταλάβεις την αξία όταν έρθει η στιγμή της πραγματικής σου κοινωνικής θέσης. Σίγουρα πάντως δεν κάνει να παίζει κανείς με τη μοίρα και το πεπρωμένο του. Αφού όλα δείχνουν πως γεννήθηκες για πολυτέλειες, καλοπέραση και σεβασμό. Ποιος είσαι εσύ να πας κόντρα; Δεν είναι σωστό στην τελική, ας μην προκαλούμε το σύμπαν.

Έτσι, με κάθε τρόπο, από παράδρομους και με αλχημείες που λίγοι φαντάζονται, θα ζήσεις τη ζωή που σου αξίζει. Εντάξει, όσο γίνεται. Κομματάκι δύσκολο με λίγη οικονομία να αποκτήσεις εκείνο το τζετ ή τη φεράρι, αλλά πού θα πάει εκείνη τη σαμπάνια κάπως θα την πιεις. Μπορεί το τίμημα να είναι νερόβραστες πατάτες, αλλά η φωτογραφία με το μπουκάλι σαμπάνιας σαν να είναι νεράκι θα βγει.

Μπορεί το ενοίκιο να μείνει απλήρωτο κι ο ιδιοκτήτης να σε απειλεί, αλλά το χταποδάκι με τις γαρίδες είναι must. Μια ζωή την έχουμε. Εντάξει μπορεί να μπήκαν δόσεις για να αποπληρωθεί η κάρτα για τα παπούτσια και τα συνολάκια, αλλά δεν καταδέχεσαι να φοράς και φτηνιάρικα. Ε δε θα βγαίνεις και με τα ίδια ρούχα κάθε μέρα, είπαμε πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε. Δε ζούμε σε σπηλιές να μας δούνε με τα ίδια αθλητικά τρεις συνεχόμενες μέρες. Αλίμονο.

Όχι μόνο θα τα ζήσεις, αλλά θα τα κανονίσεις για όλους. Έτσι απολαμβάνεις τις μέρες σου κι όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει γιατί σκέφτεται ανοησίες, όπως λογαριασμούς και μελλοντική επιβίωση, πρόβλημά του. Αν η παρέα σου δεν μπορεί να καταλάβει την ανάγκη σου να οδηγείς σπορ κάμπριο ενώ δουλεύεις σε δύο καφέ και σε ένα κλαμπ για τις πληρωμές, απλώς δεν έχουν το ίδιο όραμα.

Αλλά το μεγαλύτερο κοσμικό αστείο είναι η δουλειά. Δε φτάνει που ολοφάνερα το σύμπαν τα έμπλεξε μαζί σου, αναγκάζεσαι και να δουλεύεις. Οποιοσδήποτε άνθρωπος με ίχνος αντίληψης μπορεί να δει ότι και μόνο για να μοιράζεσαι το χρόνο σου με απλό κόσμο, θα έπρεπε να σε πληρώνουν. Έστω για την αύρα σου, την ομορφιά σου, την ενέργεια που τόσοι ζηλεύουν. Δυστυχώς καταπίνεις κι αυτό το πικρό ποτήρι μέχρι να έρθει η στιγμή της δικαίωσης.

Καταριέσαι πάλι τη στιγμή που δε ξύπνησες στο διαμέρισμά σου στο Παρίσι, αλλά στο φτωχικό σου στο Παγκράτι, με μια στοίβα άπλυτα και δέκα αναπάντητες κλήσεις απ’ την τράπεζα. Δες τη θετική πλευρά όπου ζεις το όνειρο κι ας μην είναι και τόσο αληθινό. Κάποια μέρα όμως μπορεί όντως να ξυπνήσεις και να έχεις όλα όσα ονειρεύεσαι, μέχρι τότε όμως κάνε λίγη οικονομία γιατί σε βλέπω μετανάστη σε άλλο πλανήτη.

 

Επιμέλεια Κειμένου Αγγελικής Μαλλιάσα: Πωλίνα Πανέρη
Συντάκτης: Αγγελική Μαλλιάσα
πηγή: pillowfights.gr

Ό,τι σε κάνει να χαμογελάς δεν είναι λάθος | Radioexodos.gr

«Και τι θες τέλος πάντων;» Αναφορά δε θα δώσεις για το τι θες, ούτε για το πώς το θες, ούτε και για το πότε. Κάθε φορά λοιπόν που σου κάνουν τέτοια ερώτηση, να γυρίζεις την πλατούλα σου χωρίς να δίνεις απάντηση, εννοείται. Αδιαφορία πλήρης, λέγεται.

Δεν πρόκειται γι’ αγένεια, αλλά για επιλογή. Οι επιλογές είναι αυτές που χαρακτηρίζουν τον καθένα μας, όπως κι οι αποφάσεις που παίρνουμε αφορούν εμάς και μόνο εμάς.  Δεν είναι θέμα κανενός να παρέμβει στη δική σου βούληση.

Θ’ ακούσεις συχνά να σου λένε «ναι, σκέψου όμως κι αυτό», «πιστεύεις είναι σωστό αυτό που θες;», «μ’ απογοητεύει ο τρόπος που σκέφτεσαι», «οι αποφάσεις σου χρειάζονται δεύτερη σκέψη». Όποιον ακούσεις να ξεφουρνίζει τέτοια λογάκια, αν δε γυρίσεις πλάτη που είπαμε προηγουμένως, βγάλε τα παπούτσια σου -τα παλιότερα που έχεις, γύρισέ τα ανάποδα και γράψε τ’ όνομα εκείνων που πετάνε τέτοιες φράσεις κατάμουτρά σου γεμάτοι θράσος και τουπέ ξεροκεφαλιάς.

Δε σε αφορά το τι πιστεύει ο άλλος γι’ αυτά που σκέφτεσαι, ούτε αν τον βρίσκουν σύμφωνο οι αποφάσεις σου, ούτε βεβαίως κι αν οι κινήσεις σου κι οι επιλογές σου αφήνουν κάποιους ανικανοποίητους ή απογοητευμένους. Χεστήκαμε κι εγώ κι εσύ κι όλοι για τα λόγια του καθένα. Ο καθένας έχει δικές του επιλογές, δική του ζωή, δικές του προσδοκίες και δικά του θέματα να κρίνει και να καλύψει. Δε θέλουμε τσεκαδόρο στη ζωή μας, ευχαριστούμε πολύ, τους καταφάγαμε στη μούρη πολλάκις.

Και τι μας νοιάζει αν αυτό που θες είναι σωστό, είναι απρεπές, τολμηρό ή φυγόπονο. Ποιος έκανε κατηγορίες με τα σωστά, τα λάθη, τ’ απρεπή και τα παράτολμα ή τα λιγόψυχα, να πάμε να τον βρούμε να τον ρωτήσουμε αν έχει δική του ζωή ν’ ασχοληθεί. Αλλά ακόμα κι αν κάποιος σου αποδείξει με γενικές αλήθειες κι απτά παραδείγματα πως όσα θες ή αποφασίζεις είναι λάθος, συνεχίζει να είναι η επιλογή σου γι’ αυτό και θα είναι πάντα σωστή όσο λάθος κι ας φαίνεται, όσο λάθος κι ας είναι στ’ αλήθεια.

Επειδή είναι δική σου, ακριβώς αυτό. Δεν πρόκειται περί εγωισμού. Αλλά περί αυτοεκτίμησης. Αν πέρασε έστω και μισό λεπτό απ’ το κεφάλι σου, πως η απόφαση που πήρες ή η επιλογή που θες ν’ ακολουθήσεις είναι ιδανική για σένα, τότε είναι. Γιατί έστω και για μισό λεπτό την υποστήριξες ακράδαντα μέσα σου, την πίστεψες, πόνταρες σ’ αυτήν και την έκανες δική σου. Σε κάλυψε έστω και φαντασιακά, έστω και λιγότερο από ένα λεπτό. Ήταν σκέψη δική σου, συνάντησε άλλες χίλιες σκέψεις που είχες εκεί παραπέρα, οπότε έχετε κοινά χαρακτηριστικά. Σου ανήκει και της ανήκεις.

Αυτής της λάθος ή σωστής, απόφασης ή επιλογής, είσαι ο φορέας της εσύ και μόνο. Κι αν δεν την υποστηρίξεις εσύ, δε θα το κάνει άλλος. Βλέπεις πως τις περισσότερες φορές ακόμα και να την υποστηρίξεις, έχεις ν’ αντιμετωπίσεις πολλούς -που για το δικό τους καπρίτσιο- σε πιέζουν, σε ζορίζουν και προσπαθούν να σε μεταπείσουν και να σε πάρουν μακριά από αυτό που εσύ έχεις χαράξει ή θες να πραγματοποιήσεις.

Το σωστό το δικό τους και το δικό σου λάθος, είναι ένα μικρό πετραδάκι από σένα. Με το να τ’ αρνηθείς, αρνείσαι εσένα κι όλα όσα εκφράζεις ή -έστω- κρατάς φασκιωμένα μέσα σου. Να μη σ’ απαρνιέσαι, να μην αυτοαναιρείσαι, να μην επηρεάζεσαι με διαφορετικές αποχρώσεις ανθρώπων. Αν εσύ θες να είσαι διαφανής ή βουτηγμένος στο μαύρο ή να χαζολογείς μες το λευκό σου, το κόκκινο και το μπλε περισσεύουν απ’ την παλέτα σου. Είτε γιατί τα δοκίμασες παλιότερα και δε σου ταιριάζουν, είτε γιατί δε γουστάρεις να συμβιβαστείς με κάτι σκοτεινότερο του μαύρου ή κάτι φωτεινότερο του λευκού. Λογαριασμό θα δώσεις;

Κλείσε τ’ αυτιά σου, άκου τη φωνή σου ακόμα κι αν ψιθυρίζει ανοησίες, εσύ έστω για λίγο τις έκανες δικές σου και τις υποστήριξες. Όσα επιχειρήματα και προσωπικές εμπειρίες περάσουν απ’ τα μάτια κι απ’ τ’ αυτιά σου, πάντα το σωστό -για’ σένα- θα είναι ό,τι έρχεται μάντεψε από πού; Από ‘σένα. Τόσο απλά και τόσο λανθασμένα σωστά συγχρόνως.

Συντάκτης: Μένια Ντελαβέγκα
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Εκείνοι που τρέμουν στο άκουσμα της λέξης «σχέση» | Radioexodos.gr

Στη σημερινή εποχή κι ειδικότερα στις νεαρές ηλικίες, παρατηρείται το φαινόμενο που με δική μου πρωτοβουλία θα ονομάσω «ο φόβος για το αυτονόητο». Πιο συγκεκριμένα, οι περισσότεροι από εμάς, απ’ τη στιγμή που μπλέκουμε με κάποιον ερωτικά, φοβόμαστε να δεθούμε μαζί του. Όμως, αν αυτό το δέσιμο που τόσο αντιπαθούμε, δεν είναι αυτονόητο ανάμεσα σε δύο ανθρώπους καψουρεμένους που αλληλογουστάρονται, τότε τι είναι αυτονόητο στην τελική;

Είσαι με κάποιον, περνάς καλά, έχετε χημεία και προχωράτε ερωτικά. Δηλαδή κάνετε ό,τι συμβαίνει σε μία σχέση. Όμως όχι! Εσείς δεν έχετε σχέση, γιατί «δεν είσαι τέτοιος τύπος». Τότε, μάλλον έχετε τυρόπιτα.

Όλο αυτό το στιλάκι, αυτή η συμπεριφορά, ξεκινάει με μερικές απ’ τις παρακάτω δικαιολογίες: «έχω πληγωθεί από προηγούμενη σχέση και φοβάμαι να δεθώ μαζί σου», «δεν είμαι τύπος που κάνει σχέση γιατί θέλω να περνάω καλά», «δε θέλω να με ελέγχουν και να δίνω αναφορά τι κάνω και πού πάω», και πάει λέγοντας.

Καταρχάς, δε θα το πιστέψεις, αλλά δεν είσαι ο μόνος άνθρωπος που έχει  πληγωθεί από πρώην. Ναι, καλά διάβασες! Σοκαρίστηκες; Λογικότατο. Για να σε κουφάνω ακόμη περισσότερο, θα σου πω και το εξής: δεν υπάρχει έστω κι ένας άνθρωπος σ’ αυτή τη Γη που να μην έχει πληγωθεί από κάποιον άλλο, απ’ τη στιγμή και μόνο που έχει κοινωνικές συναναστροφές κι αναπτύσσει σχέσεις και φιλίες μ’ άλλους συνανθρώπους του.

Η μαγκιά σου λοιπόν θα φανεί στο πώς θα διαχειριστείς αυτόν τον πόνο που σου δημιούργησαν. Εκμεταλλεύσου το, έτσι ώστε να γίνεις εξυπνότερος, κι όχι δειλός. Πώς θα γίνει αυτό; Πολλοί οι τρόποι. Μπορείς να γίνεις πιο καχύποπτος, πονηρεμένος και να κρατάς πισινές. Μπορείς επίσης, να δίνεις το χρόνο και το χώρο σ’ οτιδήποτε νέο ξεκινάει, την ευκαιρία να γνωρίσεις τον άλλο καλύτερα και να προσπαθήσεις να διαχειριστείς τον ενθουσιασμό που πιθανότατα θα προκύψει.

Σίγουρα όλα αυτά είναι καλύτερα απ’ το να χρησιμοποιείς το γεγονός ότι πληγώθηκες σαν δικαιολογία για να μη ζήσεις κάτι ουσιαστικό κι αληθινό. Σίγουρα, είναι καλύτερο να τολμάς, παρά να φοβάσαι και ν’ αφήνεις τα πράγματα πάντα στη μέση.

Αν πάλι είσαι ο τύπος που δεν κάνει σχέσεις, γιατί δεν είναι στο χαρακτήρα σου και γιατί θες να περνάς καλά, χωρίς να θέλω να σ’ απογοητεύσω, ζεις σε μια φούσκα. Μάλιστα, είσαι πιο δειλός απ’ την προηγούμενη περίπτωση, γιατί τουλάχιστον εκείνοι οι άνθρωποι βρίσκουν πάτημα στο ότι πληγώθηκαν και δε γουστάρουν να δεθούν. Εσύ πού ακριβώς βρίσκεις πάτημα;

Ωστόσο, δεν είμαι εδώ για να σε κρίνω, αλλά θα σου προτείνω το εξής: κάνε ό,τι γουστάρεις στο κρεβάτι σου, μη δίνεις λογαριασμό σε κανέναν, αλλά πάντα, πάντα να είσαι ξεκάθαρος για το τι θες ακριβώς απ’ τον άλλο. Ποτέ μη δώσεις εντύπωση ότι θες κάτι παραπάνω και μόλις δεις ότι ο άλλος δένεται, εξαφανιστείς απ’ το πουθενά. Σ’ αυτή τη ζωή, θέλοντας και μη, οι συμπεριφορές μας και ειδικά οι σκάρτες, επιστρέφουν σ’ εμάς σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό. Και πίστεψέ με, δε θα σου αρέσει.

Όσο γι’ αυτούς που δεν κάνουν σχέσεις, επειδή δεν τους αρέσει να τους ελέγχουν και να δίνουν αναφορά πού πάνε και με ποιον είναι, μαζί σας. Όμως μην ξεχνάτε πως δεν είναι όλες οι σχέσεις έτσι. Πιστέψτε με, είμαστε πολλοί εμείς που δε θέλουμε πίεση, δε θέλουμε έλεγχο και σκηνές ζηλοτυπίας ανά πέντε λεπτά. Αν αυτό δε σου αρέσει λοιπόν, ψάχνεις, μέχρι να βρεις τον άνθρωπο που θα έχετε κοινές απόψεις σ’ αυτό το θέμα και θα είστε κομπλέ. Μη σου πω κιόλας ότι με τον καιρό, αυτά που έκραζες και κορόιδευες θα τα λουστείς.

Πάμε τώρα στο θέμα της ταμπέλας και συγκεκριμένα στη λέξη «σχέση». Δεν ξέρω αν κάποιος από εσάς έχει αλλεργία στο συγκεκριμένο συνδυασμό γραμμάτων, πάνω σε συζήτηση όμως με το φλερτ σας, μόλις πέσει αυτή η λέξη στο τραπέζι ένα φτέρνισμα, μια φαγούρα, κάτι σας πιάνει και τρελαίνεστε.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, η λύση είναι μία: μην το πολυσκέφτεστε. Μην υπεραναλύετε, μη σκάτε χωρίς λόγο. Κι αυτοί που είναι υπέρ των σχέσεων, οι λεγόμενοι «σχεσάκηδες», δε σημαίνει ότι μ’ όποιον άνθρωπο γνωριστούν, κάνουν σχέση.

Η σχέση θέλει χρόνο. Θέλει να γνωρίσεις τον άλλο, να τον δεις κι απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη, να καταλάβεις αν ταιριάζετε τόσο, ώστε να μπορείτε να συνυπάρξετε και να είστε πιστοί ο ένας στον άλλο. Όλα αυτά, δεν τα καταλαβαίνεις, ούτε απ’ το πρώτο ραντεβού ούτε απ’ τον πρώτο μήνα. Οπότε καλό είναι καμιά φορά ν’ αφήνουμε τα πράγματα να κυλήσουν ομαλά και να εμπιστευτούμε το χρόνο. Πάντα αυτός δίνει τις απαντήσεις που ψάχνουμε.

Μην κολλάτε λοιπόν σε καμία ταμπέλα και κυρίως μη φοβάστε να νιώσετε, ρε γαμώτο. Να είστε επιλεκτικοί και να μην κάνετε κάτι σοβαρό μ’ όποιον γνωρίζετε είναι απολύτως φυσιολογικό. Μην επιτρέψετε όμως σε κανέναν μαλάκα άνθρωπο που κάποτε σας πλήγωσε να σας επηρεάσει τόσο, ώστε να χάσετε απ’ το πλευρό σας κάποιον με τον οποίο θα μπορούσατε να είχατε ζήσει κάτι πολύ πιο έντονο, αληθινό και γαμάτο.

Συντάκτης: Ειρήνη Μανουσαρίδου
Επιμέλεια κειμένου: Αναστασία Νάννου
Πηγή: pillowfights.gr

Τα μεθυσμένα μηνύματα είναι απαγορευμένα | Radioexodos.gr

Η ώρα είναι περασμένη, όσο πιο περασμένη τόσο πιο επικίνδυνη, τα ποσοστά αλκοόλ στο αίμα σου ανεβασμένα κι εσύ φλερτάρεις με το κινητό σου για μια ακόμη λανθασμένη επιλογή, ένα ακόμη μεθυσμένο μήνυμα.

Το αλκοόλ είναι θησαυρός, είναι δώρο, μας αγαπάει και το αγαπάμε. Ποτέ, όμως, δεν κατάλαβα γιατί οι άνθρωποι στρέφονται σ’ αυτό μόνο όταν υποφέρουν, όταν θέλουν να γυρίσουν στο παρελθόν ή όταν ψάχνουν μία δικαιολογία για το πισωγύρισμά τους.

Γιατί πρέπει πάντα να πίνεις για κάποιον κι όχι με κάποιον;

Τα καλύτερα μεθύσια μου τα έκανα μαζί με ανθρώπους που αγαπώ. Αλλά οι άνθρωποι είναι μαζοχιστές κι εγώ μάλλον η εξαίρεση στον κανόνα.

Το θέμα με τα μεθυσμένα μηνύματα και την αλλεργία που έχω αναπτύξει απέναντί τους, είναι πως εκτός του ότι προέρχονται από κλάψα οκτώ στις δέκα φορές και βρωμάνε απόγνωση από μακριά, πέρα από λάθος περιεχόμενο, απευθύνονται κατά κανόνα σε λάθος άτομα.

Οτιδήποτε υγρό σε επαφή με το κινητό προκαλεί καταστροφή. Την ίδια επίδραση κατέχουν και τα οινοπνευματώδη. Το αλκοόλ σε κάνει να ξεχνάς αυτά που θα ‘πρεπε να θυμάσαι και να θυμάσαι αυτά που θα ‘πρεπε να ξεχνάς.

Εκδοχή πρώτη ολέθριου μηνύματος «μου λείπεις».

Τα ενδεχόμενα δύο· είτε θα σου απαντήσει, θα κάνεις ένα αισχρό πισωγύρισμα που πιθανό να διαρκέσει μονάχα μια νύχτα, θα φανείς δεδομένος, απεγνωσμένος και λυπηρός και θα αρχίσεις πάλι απ’ την αρχή να μαζεύεις τα θρυψαλάκια σου (τα ‘θελες τώρα), είτε απάντηση δε θα ‘ρθει ποτέ, ξεφτιλίκι, ταπείνωση κι αυτομαστίγωμα.

Προφανώς κι είμαστε υπέρ στο να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Όχι όμως τις ψευδαισθήσεις που μας δημιούργησε η Stoli, η μοναξιά και το ζευγαράκι που σαλιαρίζει απέναντι.

Εκδοχή απαγορευμένου μηνύματος αριθμός δύο. «Θέλω να σε δω». Το αλκοόλ σαφώς και παίζει βρώμικα παιχνίδια με τις ορμόνες και το μήνυμά σου προφανώς και ξεκαθαρίζει τις σεξουαλικές σου προθέσεις.

Αν απευθύνεται σε πρώην, τα είπαμε ήδη.

Αν ο παραλήπτης είναι μέρος του παρόντος, να σου ξεκαθαρίσω πως δύσκολα θα ‘χει και μέλλον. Κανείς δε θέλει δίπλα του κάποιον που όταν μεθάει, θέλει σεξάκι, το ψάχνει και το δίνει με ευκολία.

Και επιτέλους ξεκολλήστε απ’ τη λογική πως το σεξ είναι απαραίτητο για να κλείσει καλά η βραδιά σας. Φάτε μια κρέπα σοκολάτα.

Εκδοχή τρίτη, «Σ’ αγαπάω».

Ας υποθέσουμε πως το αισθάνεσαι στ’ αλήθεια, είναι πιστεύεις κατάλληλη στιγμή να το πεις, ειδικά αν είναι η πρώτη φορά; Ποιος μπορεί να χαρεί με ένα μεθυσμένο «σ’ αγαπάω» αποτέλεσμα Bombay, τεκίλας και καψουροτράγουδων;  Ένα ξεχωριστό συναίσθημα αξίζει ξεχωριστό τρόπο να ειπωθεί.

Κι αν απάντηση δεν έρθει ποτέ ή δεν είναι αυτή που θα επιθυμούσες η δικαιολογία «είχα πιει», δε θα σε κάνει να αισθανθείς καλύτερα ή λιγότερο ηλίθιος.

Εκδοχή τέταρτη. «Θέλω να χωρίσουμε».

Το αίμα σου βράζει, τα σφηνάκια πήραν φωτιά το ίδιο και τα επαναστατικά σου αισθήματα. Λίγο τα άσματα χωρισμού που η αλήθεια είναι πως έχουν περισσότερο τζέρτζελο, λίγο το φλερτ με την απέναντι, απαιτείς την ελευθερία σου.

Τι γίνεται όμως όταν ξυπνήσεις με τρομερό hangover και χωρίς γκόμενα; Εσύ μπορεί να μην το θυμάσαι καν, η άλλη όμως δεν είναι διατεθειμένη να το ξεχάσει. Στην περίπτωση αυτή, καλά ξεμπερδέματα.

Τραγικότερο βέβαια όλων αυτών είναι τα δήθεν μεθυσμένα μηνύματα. Ναι, αυτές οι αξιολύπητες περιπτώσεις που κρύβεσαι πίσω από το πότο για να παραδεχτείς πως τον θες καθώς η σοβαρή σου όψη δεν στο επιτρέπει, η μεθυσμένη όμως σου παρέχει το τέλειο άλλοθι.

Κατά γενική ομολογία τα μεθυσμένα μηνύματα είναι μια πολύ κακή ιδέα.

Μέχρι κι εφαρμογές έχουν δημιουργηθεί προκειμένου να μετριάσουν το ρεζιλίκι σου (μη χαίρεσαι, μονάχα σε περίπτωση που δεν έχει διαβαστεί).

Οι λύσεις τρεις: Κινητό με ηλεκτροσόκ, κολλητός νηφάλιος σε εγρήγορση, κινητό στο σπίτι.

Η συμβουλή μου μια. Μην παίρνεις αποφάσεις όταν είσαι θυμωμένος, καυλωμένος ή μεθυσμένος.

Συντάκτης: Πωλίνα Πανέρη
πηγή: pillowfights.gr

 

Πριν μου πεις «σ’ αγαπάω» δες με αντικειμενικά | Radioexodos.gr

Θέλω να σου πω κάποια πράγματα πριν βιαστείς να μου πεις ότι μ’ έχεις αγαπήσει. Εγώ, μάτια μου, δεν ξέρω πώς οι άνθρωποι εννοούν την αγάπη τελικά. Μα κατά τη διάρκεια της μέχρι τώρα ζωής μου ενστερνίστηκα το χιλιοειπωμένο κλισέ, που σε προτρέπει πρώτα και πριν απ’ όλους ν’ αγαπήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Αυτό δε σημαίνει πως θέλησα ν’ αγγίξω την τελειότητα για να φτάσω στο σημείο να με αγαπήσω. Αυτό σημαίνει πως τόλμησα να δω το διάολο που κρύβω μέσα μου κατάματα και να τον δεχτώ όπως είναι, χωρίς να εθελοτυφλώ απέναντι στα μελανά σημάδια μου.

Πριν πεις πως σε νοιάζω στ΄ αλήθεια, λοιπόν, πριν δηλώσεις καψούρα ή ακόμη κι ερωτευμένη μαζί μου άκουσε καλά τι θα σου πω αλλά όχι υπό την επήρεια του ενθουσιασμού σου. Άκου όσα θα σου πω σαν να σου μιλάω για έναν άνθρωπο που δεν ξέρεις ή που δε γουστάρεις. Άκουσέ τα και προσπάθησε να είσαι αντικειμενική πριν προσπαθήσεις να με κάνεις να δεθώ μαζί σου.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, όταν ακόμη μια σχέση είναι στην αρχή της, μοιάζουν τυφλωμένοι απέναντι στα ελαττώματα του άλλου. Δηλώνουν πως τ’ αποδέχονται όλα με περισσή σιγουριά κι αποφασιστικότητα. Υπόσχονται, δε, πως θα είναι δίπλα σου και πως μπορούν να διαχειριστούν κάθε σκοτεινή πλευρά σου, επειδή είσαι εσύ. Κι όταν περάσει λίγο ο καιρός, όταν το πρώτο καρδιοχτύπι δώσει τη θέση του στην καθημερινότητα, οι περισσότεροι ξαφνικά συνειδητοποιούν πως έχεις όντως ελαττώματα με αποτέλεσμα, ή να φεύγουν ή να προσπαθούν να σ’ αλλάξουν συνήθως «για το καλό σου», όπως ισχυρίζονται.

Εγώ, μάτια μου, δεν είμαι για τέτοια. Έχω ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο αλλαγής, δεν ψήνομαι να το πάρω αλλιώς και με γουστάρω πια ακόμη και με τις πληγές μου. Αυτές που με κάνουν ευάλωτη, τις άλλες που με κάνουν αγρίμι, όσες με μετατρέψανε σε κυνική, αυτές που με κάνουν αδιάφορη κι εκείνες τις άλλες που διατηρούν μέσα μου κάτι ανασφάλειες ξεχασμένες απ’ τα παιδικά μου ακόμη χρόνια.

Με ξέρω. Ξέρω τι είμαι, τι δεν είμαι κι όσα μπορώ να γίνω. Ξέρω τι θέλω, τι δε θέλω και πια δεν τρώω στη μάπα τον εαυτό μου, αλλά τον έχω επιλέξει. Τον επέλεξα ακριβώς τη στιγμή που ξανασυστήθηκα μαζί του επί της ουσίας πια κι έτσι μπορώ τώρα να στέκομαι απέναντί σου και να σου λέω όλα αυτά.

Αν θες να είσαι μαζί μου, μη μου πουλάς παραμυθάκια περί αντοχών ακόμη κι αν αυτά είναι καλοπροαίρετα. Αν βασίζονται στην καύλα, τον ενθουσιασμό και την καψούρα, με συγχωρείς που γίνομαι σκληρή, αλλά κράτα τα για τον επόμενο άνθρωπο που θα καψουρευτείς. Εγώ πλέον ξέρω ότι μπορώ να σταθώ μόνο δίπλα σ’ έναν άνθρωπο, ο οποίος θα εκπέμπει το ίδιο πάθος και τον ίδιο ενθουσιασμό, ακόμη κι όταν καταφέρει να με κάνει να «δεθώ» συναισθηματικά με την πάρτη του. Απ’ αυτούς που προσπαθούν εκ των υστέρων να σ’ αλλάξουν ή την κάνουν μ’ ελαφρά όταν διαπιστώνουν πως πια «σε έχουν» δεν έχω κάτι να πάρω πόσο μάλλον να τους δώσω.

Γι’ αυτό, αν τολμάς να κάνεις ένα βήμα παρακάτω στο μεταξύ μας πρέπει να σκεφτείς τι θέλεις από μένα. Αν με γουστάρεις γι’ αυτό που είμαι ή για όσα ελπίζεις να γίνω πλάι σου. Μη με ξενερώσεις και μη με «παγώσεις» αργότερα, γιατί θα φύγω πολύ πριν πάρεις απόφαση εσύ να με τροποποιήσεις ή να με χαιρετήσεις. Έχω μεγαλώσει για γκρίνιες, για ξεφτισμένες σχέσεις, έχω αποταχθεί τη μίζερη φθορά που φέρνει ο χρόνος παρέα με τη συνήθεια και πια δεν τα επιλέγω στη ζωή μου.

Δε μένω μ’ όσους με νοιάζονται και μ’ αγαπάνε, αν η φωτιά τους σβήνει με το πρώτο σύννεφο. Αν μόνο μ’ αγαπάς λοιπόν ας παραμείνεις στη ζωή μου φιλικά. Το πάθος στις σχέσεις είναι προτεραιότητά μου κι όταν αυτό χαθεί χάνομαι.

Θα το διατηρήσω όπως είμαι μέσα σου άραγε; Ή μήπως με έχεις θεοποιήσει γιατί είναι ακόμη ο πρώτος καιρός; Δεν αναρωτιέμαι εγώ. Βάζω όμως εσένα ν’ αναρωτηθείς χωρίς να ζητάω να μου υπογράψεις συμβόλαιο. Όφειλα απλώς να σε προειδοποιήσω για το πώς λειτουργώ.

Γιατί, βλέπεις, δε θα φταίω αν διαπιστώνοντας αργότερα πως άλλα ισχυρίζεσαι κι άλλα ισχύουν, εξαφανιστώ. Τουλάχιστον εγώ έχω τα κότσια να με παρουσιάσω μπροστά σου κι απ’ την καλή κι απ’ την ανάποδη. Αν βλέπεις ή παραβλέπεις τη δεύτερη, είναι δικό σου πρόβλημα. Μη γίνει και δικό μου. Θα με έχεις χάσει.

Συντάκτης: Έλλη Πράντζου
Επιμέλεια κειμένου: Αναστασία Νάννου
πηγή: pillowfights.gr

Φαντάζεσαι να φερόσουν στους άλλους όπως θες να σου φερθούν; | Radioexodos.gr

Ξέρω ότι παραείναι ουτοπικό και μόνο σαν σκέψη, αλλά κάτσε και σκέψου το λιγάκι μαζί μου. Φαντάσου έναν κόσμο που κι εσύ κι όλοι μας, θα φερόμασταν όπως ακριβώς θα θέλαμε να μας φερθούν.

Δε θα ήθελες να σε κρίνουν για την εξωτερική σου εμφάνιση, οπότε κι εσύ με τη σειρά σου δε θα χασκογελούσες επιδεικτικά με το κολλητάρι σου στο δρόμο επειδή είδατε μία τύπισσα ή έναν τυπά, των οποίων το στιλάκι θα ήταν εκκεντρικό για εσάς. Δε θα έριχνες κανένα αδιάκριτο βλέμμα σε κάποιον επειδή είναι διαφορετικός από σένα και σε ξενίζει. Δε θα το έκανες, γιατί θα ήξερες πως το γεγονός ότι είναι διαφορετικός, δεν τον καθιστά ούτε κατώτερο ούτε ανώτερο από εσένα παρά μόνο ίσο.

Δε θα έκρινες κανέναν για την προσωπική του ζωή κι αυτό επειδή δε σε αφορά, κι όπως δεν αφορά εσένα τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του, έτσι δεν αφορά και τον άλλον τι κάνεις εσύ στο δικό σου. Πες ότι ο άλλος είναι γκέι, ή ότι ο άνθρωπος με τον οποίο βγαίνει έχουν μεγάλη διαφορά ηλικίας. Όποια περίπτωση και να ισχύει εδώ, εσύ τη ζωή σου κι οι άλλοι τη δική τους.

Δε θα καθόσουν να κράζεις πίσω από μια οθόνη το οτιδήποτε, κι αυτό επειδή ξέρεις ότι εκτός του ότι είναι άσχημο, δεν έχει να προσφέρει τίποτα. Αν διαφωνείς με κάτι, το οποίο σαν ζήτημα είναι σοβαρό κι αφορά την κοινωνία μας, θα κοιτούσες να έκανες κάτι σε πράξη κι όχι να το αναλύσεις στο διαδίκτυο. Αν πάλι έπρεπε ντε και καλά να πεις κάτι, θα είχες επιχειρήματα και θα τα έγραφες. Δε θα κοίταζες να γράψεις κάτι κραυγαλέο και κατινίστικο, μόνο και μόνο για να τσεπώσεις μερικά παραπάνω likes στο σχόλιό σου.

Δε θα το έκανες, γιατί όπως κι εσύ σαν άνθρωπος αξίζεις πολλά περισσότερα απ’ το να κερδίσεις likes μειώνοντας κάποιον άλλον, έτσι κι ο άλλος τον οποίο θα έκραζες αξίζει κάτι καλύτερο. Μην ξεχνάς, είστε κι οι δύο άνθρωποι. Με ίσα δικαιώματα κι υποχρεώσεις. Για παράδειγμα, ας πούμε ότι είναι ένας καλλιτέχνης, του οποίου το δημιούργημα δε σου αρέσει. Τι πιο απλό -εφόσον δεν προσβάλει ούτε εσένα ούτε κανέναν με άμεσο ή έμμεσο τρόπο-, απ’ το να κλείσεις την καρτέλα και να βάλεις να ακούσεις τη μουσική που γουστάρεις, να δεις την ταινία που γουστάρεις;

Δε θα έκανες πουστιά σε φίλο, γιατί δε θα ήθελες ποτέ να σου παίξουν. Ό,τι λάθος και να έκανες, θα ήσουν ο πρώτος που θα του το έλεγε. Θα το παραδεχόσουν χωρίς να σκορπάς ευθύνες και θα κοίταζες να τα βρείτε όσο το δυνατόν συντομότερα. Ξέρεις γιατί; Γιατί κι εσύ αυτή τη συμπεριφορά θα ήθελες απ’ τον άλλον.

Θα τολμούσες παραπάνω στα γκομενικά σου, κι αυτό επειδή κάποτε κάποιοι δεν τόλμησαν με σένα, δείλιασαν και για το τίποτα χάσατε. Θες από φόβο, που λέει κι η Τσαλιγοπούλου; Έστω. Θα προσπαθούσες με νύχια και με δόντια να μην πληγώσεις κανέναν, κι αν το έκανες, δε θα σηκωνόσουν να φύγεις σαν να μη συνέβη τίποτα. Δε θα άφηνες τον άλλον να υποφέρει για κάτι για το οποίο ευθύνεσαι εσύ, δε θα το άντεχες. Θα έκανες τα πάντα για να επανορθώσεις. Του το χρωστάς, στην τελική.

Δε θα έλεγες λόγια πισώπλατα. Ό,τι θέμα κι αν είχες με κάποιον, θα το έλεγες μπροστά του, θα το λύνατε κι η όλη κατάσταση όπως άρχισε, έτσι και θα τέλειωνε μεταξύ σας. Άλλωστε, όταν εμπλέκονται τρίτοι, μόνο μπέρδεμα και παρεξηγήσεις μπορούν να προσφέρουν.

Τώρα θα μου πεις, αφού αυτά δεν πρόκειται να γίνουν ποτέ, τι κάθεσαι και τα αναλύεις; Είναι μια τέλεια κατάσταση και το τέλειο δεν υπάρχει. Ο κόσμος είναι κακός και μόνο τρελός πρέπει να είσαι για να πιστεύεις ότι μπορείς να τον αλλάξεις.

Ακριβώς εδώ είναι λοιπόν που θέλω να καταλήξω. Τίποτα από όσα ανέφερα πάνω δεν είναι ακατόρθωτα, αρκεί να θέλεις να τα εφαρμόσεις, να τα εφαρμόσουμε. Δεν ανέφερα πουθενά ότι πρέπει όλοι οι άνθρωποι να είμαστε τέλειοι, να μην κάνουμε κανένα λάθος κι όλα στη ζωή μας να πηγαίνουν ρολόι. Αυτό ναι, είναι ουτοπικό κι αδύνατο. Όμως άμα θες να λέγεσαι άνθρωπος, πρέπει ταυτόχρονα και να είσαι. Να έχεις αυτογνωσία, να δίνεις στον άλλον ό,τι καλύτερο έχεις να δώσεις και να μη θες ποτέ να βλάψεις κανέναν. Να φέρεσαι -θα ξαναπώ- όπως θες κι οι άλλοι να σου φερθούν. Αυτό δεν είναι ουτοπία, αλλά μια απόφαση που όλοι μας μπορούμε να πάρουμε.

Μία κίνηση, ένα βλέμμα, μια κουβέντα μας, είναι αρκετά ικανά να επηρεάσουν ολόκληρη την ψυχολογία ενός άλλου ανθρώπου. Αφού μπορούμε να του τη φτιάξουμε, γιατί να του τη γαμήσουμε;

Επίσης, για να είναι ο κόσμος κακός, σημαίνει ότι οι άνθρωποι που τον αποτελούν είναι κακοί. Αν γίνουν καλοί, τότε πώς θα λέγεται ο κόσμος; Σωστά μάντεψες. Και κάτι για το τέλος: αυτοί που είναι τόσο τρελοί ώστε να πιστεύουν ότι μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο, είναι αυτοί που μπορούν να το καταφέρουν.

Συντάκτης: Ειρήνη Μανουσαρίδου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

Οι 20 πιο συνηθισμένες ατάκες χωρισμού | Radioexodos.gr

Αγάπη μου, χωρίζουμε…

Ο χωρισμός δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση. Σαφώς! Μπορεί να γίνει όμως από τις πιο ξεκαρδιστικές όταν εκείνος αποφασίσει να σε χωρίσει με μια από τις παρακάτω ατάκες. Είναι τόσο γνωστές και τόσο αστείες που μερικές φορές απορούμε γιατί επιμένουν σε αυτές και δεν προσπαθούν να επινοήσουν καινούργιες.

Άλλες φορές πάλι, αναρωτιόμαστε γιατί ενώ ξέρουμε ακριβώς τι εννοεί την στιγμή που τις ξεστομίζει, εμείς επιμένουμε να τις πιστεύουμε και να τις κρατάμε σαν φυλαχτό.

Όπως και να έχει, σίγουρα θα έχεις ακούσει και εσύ κάποιες από αυτές!

1. «Δε φταις εσύ, φταίω εγώ».
Ναι σαφώς και φταίει αυτός. Αλλά μάλλον βαριέται να διορθώσει τον εαυτό του και προτιμά να διαλύσει μια σχέση. Σίγουρα λοιπόν φταίει εκείνος…

2. «Χρειάζομαι το χώρο και το χρόνο μου».
Όλοι χρειαζόμαστε χώρο και χρόνο! Είναι αυτό που εμείς αποκαλούμαι girls night out και εκείνος  χωρισμό!

3. «Σου αξίζει κάποιος καλύτερος από μένα».
Την στιγμή που θα ξεστομίσει αυτή την ατάκα θες να πάρεις τηλέφωνο την κολλητή σου και να της φωνάξεις, «Μου το είπε και εμένα! Ισοπαλία φιλενάδα!»

4. «Δεν υπάρχει πια αυτή φλόγα ανάμεσα μας».
Ο επόμενος να είναι πυρομανής! Για το καλό σου…

5. «Νομίζω πως το timing δεν είναι το κατάλληλο για να συνεχίσουμε».
Με άλλα λόγια του έχει «γυαλίσει» μια τύπισσα από την δουλειά/καφετέρια/σχολή και θέλει να χωρίσετε. Μη φοβάσαι, αν δεν αποδειχτεί καλή, θα ξαναγυρίσει… σε περίπτωση που κλαις απαρηγόρητη!

6. «Είμαι πολύ πιεσμένος στην δουλειά».
Η μοναδική περίπτωση για να σε πείσει αυτή η δικαιολογία είναι όταν εκείνος δεν έχει δουλέψει ποτέ ξανά στη ζωή του και ξαφνικά αναλαμβάνει την θέση του Γενικού Διευθυντή σε μια πολυεθνική. Σε ηλικία 15 ετών…

ατάκες χωρισμού,χωρισμός,πως να χωρίσεις,σχέσεις,ζευγάρι,galsnguys,gals and guys

7. «Δεν ξέρω τι θέλω».
Ξέρει ακριβώς τι θέλει. Και δεν είσαι εσύ αυτό. Ή αυτή!

8. «Σου αξίζει κάτι καλύτερο».
Φυσικά και σου αξίζει, αλλά εκείνος δεν έχει το χρόνο/τη διάθεση/τη θέληση να γίνει εκείνος το καλύτερο για σένα. Η πιο γελοία ατάκα χωρισμού με διαφορά!

9. «Θέλω να αποκτήσω εμπειρίες».
Πέντε πόντοι για την ειλικρίνεια. Αλλά επειδή η ειλικρίνεια πονάει, του αφαιρούμε τους τέσσερις, οπότε και πάλι…

10. «Δεν έχω λεφτά».
Καμία φαντασία, πρωτοτυπία και κυρίως ευαισθησία! Έπρεπε να τον χωρίσεις πρώτη.

11. «Θέλω χρόνο για να σκεφτώ, δώσε μου λίγες ημέρες».
Έχει δει μια ξανθιά, δίμετρη… κόλαση! Λίγες μέρες προθεσμία θέλει μέχρι να την ρίξει και μετά είναι και πάλι δικός σου. Αφού σε αγαπάει…

12. «Δεν σου αξίζω, είσαι πολύ καλή για εμένα».
Παρόμοια με την φράση 3 σε ποιο εξελιγμένη εκδοχή. Διότι τώρα αναγνωρίζει την αξία σου και με έναν διπλωματικά ύπουλο τρόπο σε κάνει να φαίνεσαι πολύ καλύτερη από εκείνον, μπας και καταπιείς πιο εύκολα την χυλόπιτα. Ευφυέστατο κάθαρμα!

13. «Ας κάνουμε ένα διάλειμμα».
Να τον αφήσεις ήσυχο θέλει..ατάκες χωρισμού,χωρισμός,πως να χωρίσεις,σχέσεις,ζευγάρι,galsnguys,gals and guys
14. «Με πιέζεις και δεν είμαι ο εαυτός μου πια».
Όχι δεν τον πιέζεις! Αυτός καταπίεζε τον εαυτό του για να σου αρέσει και απλά δεν αντέχει άλλο.

15. «Δεν είμαι έτοιμος για σχέση».
Με άλλα λόγια τόσο καιρό δεν είχατε σχέση. Σε άφηνε να το πιστεύεις γιατί δεν ήθελε να σε στεναχωρήσει. Τι γλυκός… να τον κρατήσεις!

16. «Νομίζω ότι τρέχουμε υπερβολικά και πρέπει λίγο να χαλαρώσουμε».
Αν σου το είπε την στιγμή που του πρότεινες να γνωρίσει τους γονείς σου, του δίνουμε λίγα δίκια. Συγγνώμη…

17. «Νιώθω λίγο μπερδεμένος».
Νιώθει μπερδεμένος; Απλά προειδοποίησε τον πως όταν βρει την άκρη, εσύ θα έχεις βρει άλλον!

18. «Πάω για τσιγάρα».
Έλα… δεν μπορείς να θυμώσεις σε κάτι τέτοιο! Ο τύπος έχει χιούμορ…

19. «Αν ποτέ αποφασίσω να σοβαρευτώ, με εσένα θέλω να το κάνω».
Με άλλα λόγια δεν θα σοβαρευτεί ποτέ. Αλλά σε εκτιμάει, οπότε κάτι είναι κι αυτό.

20. «Μόνο εσύ με καταλαβαίνεις αλλά…».
Αλλά και πάλι δεν μπορεί να μείνει μαζί σου. φεύγει γι εκείνον, έχει να κάνει πολλά!

πηγή: galsnguys.gr

Ο ΕΠΙΜΕΝΩΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΞΕΦΤΙΛΙΖΕΤΑΙ | RADIOEXODOS.GR

«Ο επιμένων νικά», υποστήριζαν οι Αρχαίοι κι ακόμα και σήμερα αποτελεί φράση μότο στην προσπάθειά μας να δικαιολογήσουμε πολλές απ’ τις πράξεις μας. Όταν όμως η επιμονή σου πλησιάζει τα όρια της παράνοιας, όταν δεν μπορείς πλέον να ελέγξεις τον εαυτό σου και να θέσεις τα δικά σου όρια, σε ποια νίκη ακριβώς αναφέρεσαι;

Η επιμονή μπορεί να φέρει τους ανθρώπους κοντά σου στη γραμμή εκκίνησης.. Επέμεινες και κατάφερες επιτέλους να σου δοθεί αυτή η ευκαιρία που ζητούσες. Να αποδείξεις στον άλλο ότι αυτό που έχεις στο μυαλό σου μπορεί να γίνει όντως πραγματικότητα με σας τους δύο. Επέμεινες τόσο πολύ που και μόνο η πρόκληση ήταν αρκετή για να μπει στη διαδικασία να δοκιμάσει, να ζήσει την εμπειρία, γιατί ακόμα κι αν στην αρχή δεν ήθελε, το κυνήγησες όσο κι όπως του άξιζε.

Πρόσεξε όμως. Η επιμονή δε φέρνει τους ανθρώπους πίσω. Σε κάθε restart οι άνθρωποι γυρνάνε μόνοι τους. Μη σου πω ότι συνήθως έχει και τα αντίθετα αποτελέσματα. Πήρε ο άλλος μια απόφαση –καλώς ή κακώς, σ’ αρέσει δε σ’ αρέσει– που πιθανότατα δε θα σ’ αρέσει, αλλά λέμε τώρα… Ο λόγος που κάθεσαι και τον πρήζεις επανειλημμένα είναι ποιος; Περιμένεις μετά από εκατό και πλέον μηνύματά σου να καταλάβει πόσο ανόητος είναι που σου ζήτησε απόσταση και να τρέξει πίσω στην αγκαλιά σου;

Το πιο πιθανόν είναι να καταλήξει να βλέπει μήνυμα σου και να μην απαντάει καν –στην καλύτερη περίπτωση– γιατί υπάρχουν και χειρότερα: να μην μπει καν στον κόπο να το ανοίξει. «Σίγαση μηνυμάτων» λέγεται και προφανώς δεν την έχεις χρησιμοποιήσει ποτέ.

Κι εκεί που τον ζαλίζεις με τα ίδια και τα ίδια, τα οποία μεταξύ μας ο ίδιος έχει σκεφτεί πολύ καλύτερα και πολύ νωρίτερα από σένα, φέρνεις ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα. Της αγανάκτησης. Του «αμάν στον ύπνο του με έβλεπε πάλι; Στις πόσες φορές καταλαβαίνει τη λέξη «τελειώσαμε»;» Κι εκεί ακριβώς είναι που έχεις χάσει τον άλλο. Γιατί αν περίμενες να γυρίσει, στο άμεσο μέλλον ξέχνα το. Έδιωξες εσύ τις πιθανότητες απ’ το μέρος σου.

Πολλές φορές η αδιαφορία, ακόμα και προσποιητή, είναι μέθοδος που «αποδίδει». Ναι, θες να του στείλεις. Όταν πας να γράψεις το μήνυμα μην πατάς ποτέ αποστολή. Είναι τόσα πολλά που θες να του πεις, όμως αυτός χρειάζεται το χρόνο του. «Αν αγαπάς κάτι άσ’ το να φύγει. Αν γυρίσει σε σένα ήταν δικό σου. Αν δε γυρίσει δεν ήταν ποτέ.» Από τις φράσεις που έχουν γίνει viral σε στιχάκια, εικόνες, quotes. Κι έρχονται κι οι πολέμιοί του και ισχυρίζονται ότι αν αγαπάς κάτι δεν το αφήνεις να φύγει. Ή μάλλον όταν σ’ αγαπάει κάποιος δε φεύγει από κοντά σου.

Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με αμφότερες τις απόψεις. Οι άνθρωποι συχνά θα φύγουν, για πολλούς λόγους: από φόβο, από δειλία, από ανάγκη, από χαζομάρα, από επιλογή. Θα γυρίσουν όμως είτε από ανάγκη είτε από επιλογή. Όσο εσύ τους ζαλίζεις με τις αυτοκαταστροφικές σου τάσεις, τόσο τους δημιουργείς την εντύπωση του «αρρωστημένου ψυχωτικού» που δεν μπορεί να ζήσει μακριά τους. Και κανείς δε θέλει δίπλα του έναν άνθρωπο εξαρτημένο από αυτόν. Πριν από αυτούς δηλαδή πώς υπήρχες και ξαφνικά γίνανε αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού σου;

Μη δεχτείς πίσω κανέναν από ανάγκη. Επειδή δεν ήθελε να μείνει μόνος του και κατέληξε πάλι σε σένα. Ή επειδή σε λυπήθηκε κι ήθελε να σου δώσει μία δεύτερη ευκαιρία. Αξίζεις να έχεις δίπλα σου ανθρώπους που εκτιμάν αυτά που τους προσφέρεις και δεν τα θεωρούν δεδομένα. Κι αν δε γυρίσουν, σίγουρα κάπου εκεί έξω υπάρχουν άνθρωποι που θα το εκτιμήσουν. Εξάλλου, καλύτερα να μη δίνεις τίποτα παρά να δίνεις τα πάντα σε άτομα που δεν το αξίζουν.

Όταν λοιπόν θες κάποιον πίσω επειδή έφυγε από επιλογή, ο μόνος τρόπος να επιστρέψει είναι από επιλογή. Ή τουλάχιστον ο μόνος τρόπος που έχει προοπτική κάτι να κρατήσει. Αν πάλι αναγκάστηκε να μείνει μακριά σου, δώσε του απλώς χρόνο. Ίσως κάποιες φορές το «χρειάζομαι χρόνο» να μην είναι μια απλή δικαιολογία.

Και ναι, ξέρει ότι τον σκέφτεσαι και χωρίς να του το στείλεις. Ξέρει ότι σου λείπει κι ότι δεν έχει φύγει απ’ το μυαλό σου. Κι αν δεν το ξέρει, πίστεψέ με, θα μπει στη διαδικασία να το μάθει αν πραγματικά ενδιαφέρεται.

Συμπέρασμα, ότι υπάρχουν και καταστάσεις που απαιτούν κι υπομονή, μιας και δε φτάνει μόνο η επιμονή… Βλέπεις, λοιπόν, τι διαφορά κάνει ένα γραμματάκι και μόνο;

Συντάκτης: Βασιλική Γουγούλα
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS