ΟΙ ΚΑΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΡΩΤΕΥΣΙΜΟΙ | RADIOEXODOS.GR

Σε μία κοινωνία που η αδιαφορία αποτελεί πρωταρχικό χαρακτηριστικό της, οι καλοί άνθρωποι είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά και που ξεχωρίζουν μες στο πλήθος. Αν είναι άγνωστοι θα βάλεις τα δυνατά σου για να μπουν στη ζωή σου με τον οποιονδήποτε τρόπο. Αν απ’ την άλλη, είναι δικοί σου θα κάνεις τα πάντα για να τους κρατήσεις ακριβώς στη θέση στην οποία βρίσκονται. Να μην κάνουν ρούπι μακριά σου.

Όχι, δεν είναι απ’ αυτούς που πασχίζουν να φανούν καλοί. Άλλωστε το «φαίνεσθαι» δεν ταιριάζει με τη φιλοσοφία της ζωής τους. Ως εκ τούτου, βασικό στοιχείο του χαρακτήρα τους είναι η αυθεντικότητα. Δεν ξέρουν τι θα πει δόλος ούτε τρέφονται απ’ το κράξιμο σε οτιδήποτε κινείται. Αντιθέτως, κάνουν πάντα focus στα θετικά στοιχεία των γύρω τους. Ακόμα κι όταν τα αρνητικά είναι, σχεδόν, εξώφθαλμα. Δεν υποβιβάζουν και δεν υποτιμούν κανέναν, κι αυτό όχι λόγω καλών τρόπων ούτε επειδή θέλουν να τα ‘χουν καλά με όλους. Η αιτία είναι πολύ πιο απλή: αυτό τους βγαίνει.

Συνήθως τους αναγνωρίζεις απ’ την πρώτη στιγμή που θα τους κοιτάξεις. Απ’ τη λάμψη στα μάτια τους και τη ζεστασιά στο χαμόγελό τους. Στο βλέμμα τους δεν υπάρχει κακία ή φθόνος, παρά μόνο ευγένεια. Οι κινήσεις τους δεν είναι σε καμία περίπτωση κατευθυνόμενες. Δρούν αυθόρμητα, χωρίς να κάνουν την παραμικρή, δεύτερη σκέψη. Είναι κάτι σαν τη χαραμάδα φωτός που διαλύει το σκοτάδι, κι αν μη τι άλλο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Είναι εκεί για να σου υπενθυμίζουν πως έχεις δίκιο που πιστεύεις στην ύπαρξη αυτών των ατόμων. Ουσιαστικά αποτελούν την απτή απόδειξη αυτού του πιστεύω.

Σου κράτησαν το χέρι όταν το χρειάστηκες, κι ας σε είδαν πρώτη φορά πέντε λεπτά νωρίτερα. Δε γύρισαν το κεφάλι αδιάφορα, αλλά έτρεξαν να βοηθήσουν. Μ’ όποιον τρόπο μπορούσαν. Και δίνουν. Πολλά και παντού. Όχι μόνο σ’ εκείνους που αγαπάνε. Κι αν τύχει να πετύχεις κάποιον, δεν τον ξεχνάς ποτέ. Θυμάσαι, έστω μετά από χρόνια, και την παραμικρή λεπτομέρεια του προσώπου του. Απ’ την άλλη, δε θα μπορούσες να κάνεις κι αλλιώς, δε σε κοιτάνε κάθε μέρα άγνωστα μάτια γεμάτα ανησυχία.

Σε βοήθησαν να μεταφέρεις τις βαλίτσες σου όταν έβλεπαν πως κόντευες να πέσεις κάτω απ’ το βάρος ή έκαναν χώρο στην ομπρέλα τους την ημέρα που πετούσε καρέκλες κι εσύ είχες ξεχάσει τη δική σου. Ναι, είναι αυτά τα τόσο μικρά και παράλληλα σημαντικά πράγματα που σ’ αγγίζουν.

Η θετική τους ενέργεια μεταδίδεται, αυτομάτως, σ’ όποιον βρίσκεται κοντά τους. Είναι ικανοί να σε κάνουν ν’ αλλάξεις κοσμοθεωρία και νοοτροπία. Σου αλλάζουν τη διάθεση και σ’ απαλλάσσουν από κάθε είδους ματαιοδοξία και κυνικότητα. Χρωματίζουν κάθε γκρίζα πτυχή της ζωής σου απλά και μόνο μ’ ένα χαμόγελο -το οποίο ξέρεις πως σίγουρα είναι αληθινό- , ένα αστείο ή μία καλημέρα. Ταυτόχρονα, είναι κι ειλικρινείς, αλλά η διαφορά είναι πως η ειλικρίνειά τους δεν πληγώνει, μόνο εκτιμάται. Κι αυτό επειδή έχουν βρει τον τρόπο να δρουν, μονίμως, καλοπροαίρετα.

Όλα αυτά τους κάνουν ερωτεύσιμους. Γοητεύουν με το βάθος και την καθαρότητα της ψυχής τους, αφοπλίζουν με τις ματιές τους, ζεσταίνουν με τα λόγια τους. Η καλοσύνη τους είναι το δυνατό σημείο τους. Το πλεονέκτημά τους που κανένα άλλο δεν το ξεπερνάει. Αυτή η αύρα που κανείς δεν μπορεί να της αντισταθεί.

Οι καλοί άνθρωποι κάνουν την κάθε στιγμή πιο όμορφη, πιο γεμάτη. Βγάζουν απ’ τον καθένα τον καλύτερό του εαυτό. Κι όσο συνηθισμένο και ν’ ακουστεί, μπορούν κι αλλάζουν τον κόσμο. Και τον κάνουν καλύτερο. Μέρα με τη μέρα.

 

Επιμέλεια κειμένου Χρύσας Τικοπούλου: Νάννου Αναστασία.

Συντάκτης: Χρύσα Τικοπούλου

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

ΒΑΛΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ | RADIOEXODOS.GR

Οι καιροί έχουν αλλάξει κι έχουν δυσκολέψει. Μαζί με τους καιρούς κι η ποιότητα των ανθρώπων. Πλέον, οι ηθικοί και οι άξιοι σεβασμού άνθρωποι ή είναι μετρημένοι στα δάχτυλα ή έχουν γίνει πρόγονοι. Στην εποχή που οι περισσότεροι σκέφτονται τι θα κερδίσουν από εσένα, έτσι για αντίθεση, υπάρχουν κι εκείνοι που σκέφτονται τι θα μοιραστούν και τι θα ζήσουν μαζί σου.

Άνθρωποι που μπορεί να φαίνονται εξωτερικά απλοί, μα εσωτερικά τους κρύβουν θησαυρούς μεγάλης αξίας και διαμάντια. Η καρδιά τους είναι τεράστια σε σύγκριση με τη μικροκαρδία των υπολοίπων. Μπορεί να αξίζει τα λεφτά όλου του κόσμου, αλλά δε θα εξαγοραζόταν ούτως ή άλλως.

Εκείνους τους ανθρώπους αξίζει να τους αγαπήσουμε. Μπορεί κάποια στιγμή να πληγώθηκαν, να έκλαψαν και να έπεσαν στα πατώματα, μα γρήγορα απ’ τον πάτο βρέθηκαν στα ύψη. Τόσο πολύ ψηλά, που δύσκολα κάποιος μπορούσε να τους αντικρύσει με γυμνό μάτι. Δεν τα παράτησαν, αφού είναι δύνατοι άνθρωποι. Εκείνοι οι «διαφορετικοί» -που πραγματικά αξίζει να τους ευχηθούμε να μην αλλάξουν ποτέ- πρέπει να πρωταγωνιστούν στη ζωή μας.

Εκείνοι είναι φυσικά οι άνθρωποι που μπορούν να μας κάνουν ευτυχισμένους. «Άνθρωποι» με όλη τη σημασία της λέξεως, που θαυμάζουμε, με δυνατή προσωπικότητα και χαρακτήρα. Ο ιδανικός σύντροφος για εμάς, που νιώθει το ατομικό πρόβλημα δυαδικό. Θα τον αγκαλιάζουμε κι εκτός από ζεστασιά θα νιώθουμε ασφάλεια κι ολοκλήρωση. Θα είναι εκείνος, ο οποίος θα γκρεμίζει από μέσα μας όλα τα τείχη αρνητικότητας κι ανασφάλειας. Θα είναι πάντα εκεί, δίπλα μας να μας φροντίζει κι εμείς πάντα, εκει δίπλα του να τον φροντίζουμε εξίσου.

Εκείνος ο διαφορετικός, δε θα μας λέει απλώς μια καλημέρα ή καληνύχτα. Θα φροντίζει τα λόγια του να τα κάνει πράξη. Θα μας ομορφαίνει εκείνος τις ημέρες μας με το να είναι ο εαυτός του μαζί μας. Θα μας προσέχει και θα μας αγαπάει, όπως ακριβώς προσέχει κι αγαπάει τον εαυτό του.

Όταν πραγματικά δένονται σε μια σχέση, δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο και κάνεις τρίτος δε χώραει ανάμεσά τους. Ο ένας ζει για τον άλλο. Άλλωστε, αυτή είναι η μαγεία τους, το όμορφο δέσιμό τους. Επειδή θέλουν η σχέση τους να είναι όμορφη και μοναδική, προσπαθούν καθημερινά γι’ αυτήν. Προσέχουν και τη λεπτομέρεια, γιατί είναι γνώστες. Ξέρουν βέβαια, πως μια λεπτομέρεια μπορεί ν’ ανανεώσει ή κι αντιθέτως, να ραγίσει λίγο τη στιγμή τους.

Τη στιγμή όμως μόνο! Όχι, τη σχέση. Γιατί εκείνοι δε θα τα καταστρέψουν όλα, όλες τις αναμνήσεις και τις υποσχέσεις για μια λεπτομερειούλα. Ο άνθρωπός τους, είναι ανώτερος από οτιδήποτε. Όταν χαλάσει κάτι, το διορθώνουν, δεν το πετάνε στα σκουπίδια. Αυτή είναι η διαφορά κι η μοναδικότητά τους σαν άνθρωποι. Είναι καλοσυνάτοι κι υπομονέτικοι, αρκεί να μην τους εκμεταλλευτείς. Γνωρίζουν πως μόνο εκείνοι -βάζοντας στόχους στη ζωή τους- μπορούν να τα καταφέρουν.

Δε θα σε κάνει στιγμή ν’ αμφιβάλλεις αυτός ο διαφορετικός απ’ τους άλλους άνθρωπος. Αυτό που θα σου δώσει θα είναι μόνο χαρές και πολλά χαμόγελα. Δε θα φοβάται να γνωρίσει τους δικούς σου και δε θα φοβάται να σε συστήσει στους δικούς του και στους φίλους του. Κι αν  κάτι δεν πάει καλά, θα βάλει πάνω απ’ όλα εσένα. -Δε μιλάω για κάτι μη υπαρκτό κι ούτε γράφω σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Εκείνοι οι άνθρωποι υπάρχουν στην πραγματικότητα. Μπορεί συχνά να τους συναντάμε στις ταινίες και στα βιβλία μας, αλλα να θυμάστε πως εκεί έξω, κάπου, συνυπάρχουν με τους υπόλοιπους-.

Αν σταθείς τυχερός και βρεις έναν τέτοιο άνθρωπο στη ζωή σου, κράτησέ τον για πάντα. Φρόντισέ τον, αγάπησέ τον δυνατά. Το μόνο σίγουρο είναι πως όταν τον έχεις στην αγκαλιά σου, θα νιώθεις ευλογημένος απ’ το Θεό. Επειδή αξίζει πολλά, φρόντισε να μην τον χάσεις με πείσματα κι εγωισμούς, γιατί δε θα ξαναγυρίσει κι εσύ θα το μετανιώνεις μια ζωή. Μόνο αγάπη θέλουν, γι’ αυτό μην ξεχνάς να του εκφράζεις τα συναισθήματά σου.

Και να θυμάσαι πως οι ξεχωριστοί άνθρωποι ανταμώνουν πάντοτε με τους ξεχωριστούς. Κι ευτυχώς, ξέρουν να τους ξεχωρίζουν. Γι’αυτό μη φοβάσαι και προχώρα.

 

Επιμέλεια κειμένου Ευαγγελίας Μικέ: Νάννου Αναστασία.

 

Συντάκτης: Ευαγγελία Μικέ

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΦΙΞΗ ΕΝΟΣ ΜΩΡΟΥ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ | RADIOEXODOS.GR

Αρχικά είναι η ανακοίνωση. Είναι σ’ εκείνο το οικογενειακό τραπέζι που σε κάποια ανύποπτη στιγμή θα ’ρθει και θα σκάσει σαν βόμβα. Κι εκεί αρχίζει το πανηγύρι. Αβίαστα χαμόγελα, αγκαλιές, φιλιά κι ενίοτε κλάματα συγκίνησης συνθέτουν το σκηνικό. Ένα μωρό είναι καθ’ οδόν. Το νέο μέλος της οικογένειας. Ο γιος ή η κόρη ενός πολύ αγαπημένου σου ανθρώπου. Αδελφής, αδελφού, ανιψιάς. Κάποιου ατόμου, τέλος πάντων, που σας συνδέει κάτι δυνατό.

Έπειτα αρχίζει μια περίοδος που το μωράκι που πρόκειται να γεννηθεί γίνεται το κύριο θέμα συζήτησης στην οικογένεια. Η ανυπομονησία τους είναι έκδηλη. Ακόμη κι οι λίγο πιο σκληροί, οι φαινομενικά αδιάφοροι και κουλ, το περιμένουν πώς και πώς. Αδημονούν. Ειδικά αν είναι το πρώτο μωρό της επόμενης γενιάς. Εκεί το θέμα παίρνει άλλες διαστάσεις. Είναι κάτι το πρωτόγνωρο, το εντυπωσιακό, το φοβερό. Είναι απλά υπέροχο στη σκέψη και μόνο.

Συμπεθέρια σε συνεχή επικοινωνία, μόνιμη έγνοια στην εγκυμονούσα, υπερπροστατευτικότητα απ’ τον υποψήφιο πατέρα. Άπειρες συζητήσεις για το όνομα και το φύλο αυτού. Ατάκες του τύπου «γερό να ‘ναι κι ό,τι να’ ναι», «καλά να ‘ναι το παιδί κι ας το βγάλουν όπως θέλουν» είναι συνεχώς στο προσκήνιο.

Η κοιλιά της μητέρας μεγαλώνει κι όλοι τρέχουν να βοηθήσουν, να φανούν κάπως χρήσιμοι. Οι γιαγιάδες να συμβουλέψουν κι οι παππούδες να εξιστορήσουν με στόμφο τις εμπειρίες τους περί του θέματος. Όταν η δική τους γυναίκα ήταν έγκυος, όταν περίμενε το παιδί που τώρα πρόκειται να γίνει γονιός.

Την ίδια ώρα όταν όλοι μαζεύονται στις διάφορες οικογενειακές συνάξεις αρχίζουν να θυμούνται, να νοσταλγούν. Να διηγούνται ιστορίες από τα παιδικά χρόνια, να γελούν δυνατά, να συγκινούνται με τη συνειδητοποίηση του πόσο γρήγορα περνούν οι εποχές. Όταν ταυτόχρονα νέες αξεπέραστες ατάκες κάνουν την εμφάνισή τους του τύπου «Ελπίζω να μην πάρει από σένα, κρίμα είναι το παιδί» κι άλλα τέτοια. Που ικανοποιούν κυρίως αθώες σαρκαστικές διαθέσεις.

Μέσα σε όλα αυτά μια καλή μέρα βλέπεις την «προσεχώς γιαγιά» προσηλωμένη μπροστά από μια οθόνη να παρακολουθεί βιντεάκια στο διαδίκτυο με τεχνικές πλεξίματος. Ε, εκεί πια τα χάνεις. Πρωτοφανή πράγματα. Ή όταν ακόμα κάποιοι αρχίζουν δειλά-δειλά να αγοράζουν πράγματα για το μωρό. Ρουχαλάκια, κουβέρτες, εξοπλισμό. Κι όλα φαντάζουν έτσι κάπως ονειρικά.

Είναι η αρχή μιας νέας εποχής που όλοι ξαφνικά ενώνονται και πάλι. Γίνονται ξανά οικογένεια με την έννοια ότι αφιερώνουν αν χρειαστεί ένα κομμάτι της καθημερινότητας και της ρουτίνας τους. Χρόνο που ίσως παλαιότερα να μην είχαν, αλλά τον βρήκαν για το μωράκι, για το μωράκι τους, για το μωρό όλης της οικογένειας. Διότι έτσι το αισθάνονται όλοι. Καημένοι γονείς, τι έχετε να περάσετε.

Και ξημερώνει η μεγάλη μέρα. Η μέρα που τα τηλέφωνα χτυπάνε ασταμάτητα. Οι φωνές τρέμουν και τα λόγια είναι πενιχρά να περιγράψουν τη χαρά. Γεννήσαμε. Είναι εδώ. Έχει έρθει στον κόσμο. Είναι γερό κι είναι συγγενής μας. Άπαντες παρατούν ό,τι κι αν κάνουν εκείνη την ώρα, μπαίνουν στο αμάξι και κατευθύνονται τρισευτυχισμένοι προς την κλινική. Για να δουν το πλασματάκι που μόλις έσκασε μύτη.

Το σόι αρχίζει να παρελαύνει μπροστά στο μεγάλο τζάμι. Αποβλακωμένοι όλοι, σαστισμένοι, με ένα πραγματικά χαζό χαμόγελο στα χείλη. Όταν η νέα, απόλυτη ατάκα ξεστομίζεται διαδοχικά απ’ όλους. «Σε ποιον μοιάζει το μωρό»; Αχ Θεέ μου. Δέκα διαφορετικές απαντήσεις –αναλόγως συμφέροντος πάντα– για ένα πλάσμα γεννημένο μία ώρα πριν. Που ειλικρινά τη δεδομένη στιγμή δε μοιάζει σε κανέναν.

Οι μέρες κυλούν με το μωρό στο επίκεντρο. Με το μωρό να είναι η προτεραιότητα, η αγωνία, το σημείο αναφοράς. Κι αναρωτιέται κανείς τι κάνει τόσο σπουδαίο ένα τέτοιο γεγονός, τι έρχεται να φέρει μαζί του αυτός ο ερχομός του παιδιού. Γιατί τόσος ντόρος λοιπόν;

Το μωρό είναι η αθωότητα, είναι το παιδί που κρύβουμε μέσα μας. Η συνέχεια της οικογένειας, ένας άνθρωπος που αγαπούσαμε πολύ πριν καν υπάρξει. Διότι αγαπούσαμε πολύ τη μαμά του και τον μπαμπά του. Θέλουμε να το προστατεύσουμε, να το εκπαιδεύσουμε, να το κάνουμε καλύτερο από μας, σπουδαιότερο. Το μωρό είναι η ελπίδα. Και την κρατάμε. Να μας ζήσει λοιπόν.

 

Αφιερωμένο στον μικρό Άρη που με έκανε θείο.

Συντάκτης: Παύλος Πήττας
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

ΜΟΥ`ΧΕ ΠΕΙ-ΝΕΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΛΙΠ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ | RADIOEXODOS.GR

Μου’ χε πει” τιτλοφορείται η νέα επιτυχία του Γιώργου Παπαδόπουλου που ήρθε για να μας ξεσηκώσει.

Γιώργος Παπαδόπουλος - Μου' χε πει

Ο ταλαντούχος κύπριος τραγουδιστής μετά την σαρωτική επιτυχία του τραγουδιού “Όλοι μου λένε” επιστρέφει ανανεωμένος με νέο ήχο και νέα επιτυχία.

Η νέα επιτυχία που θα μας ξεσηκώσει, κυκλοφορεί από τηνPanik Records και τηνCRIMINAL Music.

Στίχους και μουσική στο τραγούδι υπογράφει ο ίδιος ο Γιώργος Παπαδόπουλος.

Την σκηνοθεσία του βίντεο κλιπ επιμελήθηκε ο Γιάννης Παπαδάκος.

Αξίζει να σημειωθεί πως η προηγούμενη επιτυχία του τραγουδιστή μέσα σε 1 μήναπερίπου κυκλοφορίας, ξεπέρασε τις 2.000.000 προβολές στοYouTube.

Τον Μάϊο του 2008 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος στην Ελλάδα με τίτλο “Θάλασσες” με 13 τραγούδια που έγραψαν για τον Γιώργο, οι ΝΑΜΑ, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Τάκης Δαμάσχης από τους C:Real, η Γιούλα Γεωργίου, ο Νικόλας Νικολάου, ο Γιάννης Χατζηγεωργίου, ο Ζήνωνας Ζιντίλης, ο Λάζαρος Κόντοζης, η Μαργαρίτα και ο Ανδρέας Λάμπρου. Σε 7 τραγούδια υπογράφει ο ίδιος τη μουσική, ενώ σε 3 τους στίχους.

Το πρώτο του single με τίτλο ”Όχι” έγινε μεγάλη ραδιοφωνική επιτυχία σε Ελλάδα και Κύπρο. Στον ετήσιο δείκτη μετρήσεων του Music Control για το 2008 το “Όχι” βρέθηκε στη 51η θέση των ελληνικών και ξένων τραγουδιών της χρονιάς.

Το νέο τραγούδι και βίντεο κλιπ του Γιώργου Παπαδόπουλου κυκλοφορεί από την Panik Records και την CRIMINAL music.

img_20170331_131450_221
img_20170331_131608_993
img_20170331_131622_943
img_20170331_131636_773

Δείτε παρακάτω το βίντεο κλιπ:

Μου’ χε πει – Γιώργος Παπαδόπουλος (Στίχοι)

“Μου χε πει για πάντα
και τώρα απ’το κλάμα
με δάκρυα έχω φτιάξει ωκεανό
Μου χε πει κανένας
πως ήμουν ο Ένας
και τώρα έχω μέρες να την δω.

Μου χε πει θα μείνει
μα τώρα μ’αφήνει
καρδιά μου πως να αντέξεις
τόσο ψέμα.
Κι έχω τέτοια λύπη
που με εγκαταλείπει
καρδιά μου, πως να ζω χωρίς εσένα.

Μου χε πει για πάντα
μια άδεια μπαλάντα
από τότε που χει φύγει τραγουδώ.
Μου χε πει κανένας
πως ήμουν ο Ένας
και ψάχνω τόσες μέρες να την βρω!

Μου χε πει θα μείνει
μα τώρα μ’αφήνει
καρδιά μου πως να αντέξεις
τόσο ψέμα.
Κι έχω τέτοια λύπη
που με εγκαταλείπει
καρδιά μου πως να ζω χωρίς εσένα”

ΠΗΓΉ: GET GREEK MUSIC

ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΟ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΜΗΝΥΝΑ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ | RADIOEXODOS.GR

Αν καθίσουμε και σκεφτούμε πόσο χρόνο έχουμε φάει περιμένοντας αυτό το πολυπόθητο μήνυμα απ’ το πρόσωπο που μας ενδιαφέρει, ο χρόνος που έχουμε χάσει θα αποδειχθεί τρομακτικά μεγάλος. Ένα μήνυμα το οποίο ήθελες όσο τίποτα να το δεις να εμφανίζεται στην οθόνη σου, για αυτό άλλωστε ξεκλείδωνες και κλείδωνες συνεχώς το κινητό σου νευρικά.

Γι’ αυτό περίμενες σαν ζόμπι κάθε βράδυ υιοθετώντας το ωράριο των βρικολάκων πάνω απ’ τη συνομιλία σας, περιμένοντας να εμφανιστεί αυτό το πράσινο κουμπάκι. Μόλις εμφανιζόταν, ταραζόσουν. Καμιά φορά μάλιστα ξεκινούσες να γράφεις κιόλας, μπας και το δει το άλλο το αναίσθητο το πλάσμα και φιλοτιμηθεί να σου στείλει. Κλείνεις τα μάτια σου για μια στιγμή, τα ανοίγεις πάλι, και τι βλέπεις; «Ενεργός πριν από ένα λεπτό».

Ήταν άνθρωποι πάνω στους οποίους πόνταρες και στο τέλος σε απογοήτευσαν, είτε σου έδωσαν το δικαίωμα να τους εμπιστευτείς είτε όχι. Ήταν άνθρωποι που ή το μήνυμα που σου έστειλαν δεν ήταν σε καμία περίπτωση αυτό που περίμενες, ή πολύ απλά δε σου έστειλαν ποτέ.

Κάπως έτσι λοιπόν, επειδή έφαγες κι εσύ, βρε παιδί μου, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα πολλές φορές τα μούτρα σου –χαρά στην υπομονή και στο κουράγιο σου–, λες ένα «δε γαμιέται» και παίρνεις ένα break. Μακριά από δράμα, μακριά από γκομενιλίκια και κυρίως, μακριά από ξενύχτια πάνω από ένα τηλέφωνο.

Focus στα υπόλοιπα κομμάτια της ζωής σου, κι ό,τι καλό έρθει καλοδεχούμενο θα ‘ναι. Είπαμε, ούτε μέσα θα κλειστείς ούτε μαύρα θα τα βάψεις, όμως σίγουρα δε θα ακολουθήσεις την ίδια τακτική με πριν: να δένεσαι και να κολλάς τόσο νωρίς.

Όταν λοιπόν δεν περιμένεις κανένα μήνυμα, νιώθεις ήδη πιο ελεύθερος και χαρούμενος ταυτόχρονα. Καταρχάς, δεν επιτρέπεις να εξαρτηθεί η διάθεσή σου απ’ το αν ο άλλος θα σου στείλει «καλημέρα» ή «καληνύχτα». Ωραία κι αυτά τα γλυκούλικα, δε λέω, αλλά μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτά. Ότι τι; Αν δε σου πει καλημέρα δε θα πάει καλά η μέρα σου, ή αν δε σου πει καληνύχτα θα δεις εφιάλτη; Έλα, σε παρακαλώ.

Εξίσου σημαντικό με το να μην είσαι πάνω από ένα κινητό συνέχεια, είναι το γεγονός ότι την κάθε σου στιγμή τη ζεις. Θα είναι ο γνωστός που θα δεις στο δρόμο; Η προσοχή σου στο μάθημα, στη δουλειά; Η συγκέντρωση στο διάβασμά σου, στο τι σου λέει ο κολλητός; Όλα αυτά τα ζεις και το μυαλό σου είναι εκατό τοις εκατό εκεί, καθώς δεν ελέγχεις κάθε τρεις και λίγο το inbox σου. Είσαι εκεί δηλαδή για τους δικούς σου ανθρώπους, κι αυτή τη φορά πραγματικά εκεί. Κι ανάθεμα, πόσο όμορφο είναι αυτό και πόσο σου έλειψε.

Έτσι, κάθε έξοδο που κάνεις με την παρέα σου την ευχαριστιέσαι στο φουλ. Δε ζητάς το wi-fi του μαγαζιού ούτε τα δεδομένα σου ανοίγεις για να είσαι online. Δε σε νοιάζει πια να κάνεις εσύ check-in –ή κάποιος φίλος σου για να μην καρφωθείς–, καθώς δε σε ενδιαφέρει να μάθει κάποιος συγκεκριμένα τι κάνεις, πού είσαι, πόσο «καλά» περνάς και με ποιους. Να κι αν το μάθει, να κι αν δεν το μάθει, που λέει κι ο λαός.

Δεν ανεβάζεις συνεχώς τραγούδια που ακούγατε μαζί όταν είναι online, και δεν κοιτάζεις στη selfie σου καν αν σου έκανε like ή όχι. Δεν τσεκάρεις προφίλ, δεν τσεκάρεις τίποτα. Κάθε φορά που ακούς τον ήχο εισερχόμενου μηνύματος, δεν τρέχεις σαν τρελός να δεις από ποιον είναι. Τελειώνεις πρώτα αυτό που ήδη έκανες, και μετά ανοίγεις το μήνυμα.

Συνειδητοποιείς πια πόσο πίσω μπορεί να σε πάει μια αβέβαιη, τοξική κατάσταση. Γιατί κάθε αβέβαιη κατάσταση είναι τοξική για σένα, για τον καθένα. Κοιτάς λίγο πίσω στο άμεσο παρελθόν και βλέπεις πόσο ψεύτικος είχες γίνει, πόσο έχανες την ίδια σου τη ζωή, και πώς άφησες τα καπρίτσια κάποιου να έχουν τον απόλυτο έλεγχο του εαυτού σου.

Γι’ αυτό είναι ωραίο να μην περιμένεις κανένα μήνυμα από κανέναν. Με αυτόν τον τρόπο, παίρνεις πίσω την ανεξαρτησία σου και την αυτοκυριαρχία σου. Επαναπροσδιορίζεις τον εαυτό σου και συνειδητοποιείς πως τελικά δεν ταιριάζατε όπως νόμιζες σε όλα, παρά είχες επηρεαστεί απ’ τον ενθουσιασμό σου για το συγκεκριμένο πρόσωπο κι ήθελες να το εντυπωσιάσεις. Έκραζε για παράδειγμα τη μουσική που άκουγες, αλλά εδώ που τα λέμε κι οι μαλακίες που σε έβαζε να ακούς δεν είναι καλύτερες.

Η ζωή ούτε αρχίζει ούτε τελειώνει σε έναν γκόμενο, σε μια γκόμενα. Είναι απλώς άνθρωποι που ήρθαν να σου προσθέσουν κι άλλες εμπειρίες ζωής, κι ο χρόνος απέδειξε ότι για να μην έμειναν, άρα δεν έκαναν για σένα. Οπότε τι να λέμε;

Τελικά λοιπόν, είναι ωραίο να μην περιμένεις μήνυμα από κανέναν. Ή για να έχουμε καλύτερη διατύπωση: είναι ωραίο να μην περιμένεις μήνυμα από κάποιον που (ξέρεις πως) δεν πρόκειται ποτέ να στείλει. Κι αν θα στείλει, όταν θα στείλει, θα ‘ναι αργά.

Συντάκτης: Ειρήνη Μανουσαρίδου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΑΡΧΗ | RADIOEXODOS.GR

Κάθε χρόνος που έρχεται και φεύγει σου αφήνει πάντα μια γλυκόπικρη γεύση. Μέσα σε δώδεκα μήνες έζησες πολλά. Ευχάριστα και δυσάρεστα. Στο χέρι σου είναι, να θυμάσαι μόνο ό,τι σε κάνει να χαμογελάς και να προχωράς μπροστά απ’ ό,τι σε στενοχωρεί. Δε χωρά η θλίψη στη ζωή μας σε καθημερινή βάση.

Μέσα λοιπόν σ’ αυτόν το χρόνο γνώρισες νέους ανθρώπους. Εκείνους που άφησαν έστω κι ένα λιθαράκι στο μονοπάτι σου. Εκείνους που έγιναν ίσως οι νέοι σου φίλοι, εκείνους που σου έφτιαξαν τη διάθεση μια απλή, καθημερινή μέρα και σου έδειξαν πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να σε κάνει να νιώσεις όμορφα. Εκείνους που μπήκαν στη ζωή σου και δε λένε να φύγουν, γιατί έχουν βρει μία θέση που πάντα τους περίμενε.

Αυτή τη χρονιά πέρασαν απ’ τη ζωή σου άνθρωποι που σου έδωσαν μαθήματα, που θα θυμάσαι για πάντα. Σου έμαθαν πως όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο κι αν εμπιστεύεσαι έναν άνθρωπο, πάντα θα κρύβει κάτι μέσα του, που ποτέ κανείς δε θα μπορέσει να τ’ αγγίξει. Άνθρωποι που σου έμαθαν να είσαι επιφυλακτικός, να σκέφτεσαι πριν μιλήσεις και δυο και τρεις φορές, όσο κι αν η έμφυτη παρορμητικότητά σου θέλει να ουρλιάξει απ’ την καταπίεση.

Ερωτεύτηκες με πάθος, πίστεψες στην έννοια του φτερωτού θεού, φόρεσες για λίγο την ενδυμασία της ευτυχίας κι ύστερα ανακάλυψες το σκληρό πρόσωπο κάποιων ανθρώπων. Τη συναισθηματική εκμετάλλευση, την επιφανειακή προσέγγιση της ζωής, την ευκολία κρίσης κι εξαγωγής συμπερασμάτων. Πόνεσες, έκλαψες πολλά βράδια, βυθίστηκες στη μοναξιά σου, αλλά συνειδητοποίησες πόσο ακριβό δώρο είναι η καρδιά σου. Την αξίζει μόνο εκείνος που θα την κάνει να πετά, να πετά από ευτυχία.

Μέσα σ’ αυτό το ανηφόρι είχες δίπλα σου φίλους, βράχους. Ανθρώπους που σε ξέρουν καλύτερα απ’ την παλάμη του χεριού σου. Εκείνοι οι φίλοι λοιπόν σου έδωσαν την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσεις την έννοια της φιλίας και να συνειδητοποιήσεις ότι ο μία φορά φίλος είναι για πάντα φίλος, αρκεί να έχει ανοιχτό μυαλό και δεκτική καρδιά. Αν ο φίλος δεν αντιλαμβάνεται την έννοια της ελευθερίας, της αποδοχής και της ανιδιοτελούς αγάπης, αλλά δρα κτητικά κι εγωιστικά, δεν είναι φίλος. Έτυχε απλώς να είστε δυο κοινοί παρονομαστές για κάποιο χρονικό διάστημα σ’ ένα κλάσμα της ζωής σας.

Αυτή τη χρονιά έμαθες να τιμάς την οικογένεια και ν’ απολαμβάνεις έστω και τις λίγες στιγμές μαζί τους. Να βιώνεις την αξία της στιγμής με αγαπημένα σου πρόσωπα και να σκέφτεσαι πάντα ότι πρέπει να τους χορτάσεις, γιατί ο χρόνος είναι σκληρός και τρέχει. Καμία στιγμή δεν είναι πιο δύσκολη από μία απώλεια ή απ’ το ενδεχόμενο αυτής. Ο φόβος κι η αγωνία γίνονται καθημερινοί θύτες σου κι εσύ το θύμα του ίδιου σου του θυμικού, να προσπαθείς να επιβληθείς. Μόνο το «καλά» ενός δικού σου ανθρώπου σε επαναφέρει στην κανονικότητα, γιατί η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό.

Κάθε γενεθλιακή χρονιά μας μαθαίνει πολλά. Γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι, ωριμότεροι, πιο ψύχραιμοι, με μια δόση επιφυλακτικότητας πλέον. Αγαπάμε πιο δύσκολα, αλλά αληθινά. Συνειδητοποιούμε την αξία μιας αγκαλιάς, ενός «σ’ αγαπώ», ενός ανθρώπου που ήταν κι είναι πάντα δίπλα μας. Και κάθε φορά που τελειώνει ο κόσμος μας είναι εκεί για να μας ανοίγει δρόμο στο δικό του.

Ο χρόνος που αφήνουμε πίσω μας ήταν ένα καλό μάθημα εφ’ όλης της ύλης. Με τα καλά και τα στραβά του. Η ημέρα των γενεθλίων μας είναι μία ευκαιρία να ξεκινήσουμε απ’ το μηδέν. Είναι η πρώτη μέρα μιας νέας γενεθλιακής χρονιάς που τώρα ξεκινά κι είναι στο χέρι μας να πραγματοποιήσουμε όλες τις επιθυμίες μας. Κάθε «χρόνια πολλά» να είναι ένα εφαλτήριο για μια δυναμική εκκίνηση στη νέα μας ζωή.

Η ημέρα των γενεθλίων μας είναι η προσωπική μας πρωτοχρονιά. Κι όπως όλες οι γιορτές, τα γενέθλιά μας είναι οι άνθρωποί μας. Εκείνοι που μας αγαπούν κι ομορφαίνουν τη ζωή μας. Εκείνοι που μας γεμίζουν με ευχές κι εκείνοι που νοσταλγούμε. Εκείνοι που έστω και καθυστερημένα μας χάρισαν ένα χαμόγελο. Εκείνοι που ξέρουμε ότι ήθελαν να μας ευχηθούν, αλλά δεν τόλμησαν. Κι εκείνοι που έκαναν ότι μας ξέχασαν. Όλα τα θυμάσαι αυτή τη μέρα, γιατί είναι η μέρα σου.

Συντάκτης: Αναστασία Νάννου

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ | RADIOEXODOS.GR

«Δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» λέει το ρητό. Κι όμως είναι άλλες τόσες προσωπικές μας επιλογές που μαρτυρούν την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα μας. Καθετί πάνω μας αποτελεί απόδειξη των γούστων, του στιλ και της ιδιοσυγκρασίας μας. Απ’ τους συνδυασμούς που θα επιλέξεις να κάνεις στα ρούχα σου μέχρι και τον τρόπο που διακοσμείς και συντηρείς το σπίτι σου.

Σκέψου αυτό και μόνο, το πιο απλό. Μπαίνεις στο σπίτι του κολλητού σου και βλέπεις ξεκάρφωτο ένα βάζο έξω απ’ τα γούστα και τα νερά του, σε πλήρη ασυμφωνία με τον χώρο κι αναγνωρίζεις αμέσως όταν δεν ήταν δικιά του επιλογή κι αγορά. Κάτι σε σπρώχνει να ρωτήσεις πού το βρήκε για να πάρεις την απάντηση που θα περίμενες. Του το έκαναν δώρο ή του το έφερε η μάνα του απ’ το πατρικό του επειδή δεν το χρειαζόταν πια.

Τα σπίτια μας, όπως και τόσα άλλα, αποτελούν μια μικρή πόρτα προς τον εσωτερικό μας κόσμο, τις προτιμήσεις μας και τον ψυχισμό μας. Είναι η δικιά μας καλλιτεχνική έκφραση. Η διαμόρφωση που επιλέγεις να κάνεις στον χώρο, το κάθε αντικείμενο που βάζεις μέσα, ακόμη κι η θέση στην οποία θα το αφήσεις είναι όλα μικροί προδότες που αποκαλύπτουν πτυχές μας που ούτε καν φανταζόμασταν.

Δεν είναι τυχαίο που λένε ότι κάθε σπίτι έχει τον χαρακτήρα του. Κι αυτό τον χαρακτήρα δεν τον αναπτύσσει από μόνο του. Εμείς του τον δίνουμε βάσει των δικών μας αναγκών και της δικιάς μας προσωπικότητας.

Αν μπεις σε ένα σπίτι το οποίο είναι βαμμένο σε έντονα χρώματα με πολλές εκκεντρικές λεπτομέρειες δε σκέφτεσαι αμέσως ότι έχεις να κάνεις με ιδιοκτήτες τολμηρούς, ευχάριστους κι ιδιόρρυθμους; Εκτός κι αν το σπίτι είναι νοικιασμένο κι ο σπιτονοικοκύρης δε δεχόταν να το βάψει. Και πάλι, όμως, για να επιλέξουν το συγκεκριμένο σπίτι ανάμεσα σε τόσα άλλα, κάτι θα βρήκαν που θα τους κέντρισε το ενδιαφέρον.

Ένα δωμάτιο γεμάτο κονσόλες κι ηλεκτρονικά παιχνίδια τελευταίας κυκλοφορίας καθώς και γκατζετάκια προσεχτικά τακτοποιημένα μαρτυρούν τον κομπιουτεράκια που ακολουθεί κάθε καινούρια τάση στην τεχνολογία κι είναι πλήρως ενημερωμένος. Είναι, πιθανώς, και το άτομο στο οποίο θα στραφείς για να πάρεις συμβουλές όταν θες να αποκτήσεις ένα καινούριο κινητό, υπολογιστή ή οτιδήποτε σχετικό.

Είναι πολλά που μας προδίδουν. Ακόμη κι αυτός ο τρόπος που τακτοποιούμε τα πράγματά μας. Τα έχεις ταξινομημένα ανά είδος, πολύ προσεχτικά και μεθοδικά ή τα πετάς όπου σε βολέψει και τα ψάχνεις μετά; Μήπως αν τα τακτοποιήσεις, δυσκολεύεσαι να τα βρεις, αλλά όταν επικρατεί το απόλυτο χάος, φαινομενικά, εσύ ξέρεις πού είναι το καθετί; Ακόμη κι από αυτό θα χαρακτηριστείς ακατάστατος ή συμμαζεμένος.

Τα πάντα στον χώρο σου φωνάζουν. Αποκαλύπτουν χόμπι, συνήθειες, τρόπο σκέψης κι οργάνωσης χωρίς να το καταλαβαίνεις καν. Αυτό που σε σένα φαίνεται λογικό και φυσικό, σε κάποιον άλλο ίσως φανεί αδιανόητο και παράξενο.

Μέχρι και οι πιο κρυφοί ψυχαναγκασμοί μας είναι παρόντες μέσα στο χώρο. Μετράς κι υπολογίζεις μέχρι και το τελευταίο εκατοστό που αφήνεις ανάμεσα σε κορνίζες και μπιμπελό κι αν κάποιος τα μετακινήσει έστω και στο ελάχιστο, σπεύδεις να τα επαναφέρεις στη θέση τους. Οι φίλοι σου σε έχουν πάρει ήδη χαμπάρι και στο κάνουν κάθε φορά για να γελάσουν μαζί σου και να σε δουλέψουν.

Βλέπεις σπίτια διακοσμημένα με την τελευταία λέξη της μόδας λες κι έχουν ξεπεταχτεί από διαφημιστικό κατάλογο ή από περιοδικά εσωτερικής διακόσμησης κι είναι και άλλα που σε στέλνουν πίσω σε άλλες δεκαετίες και δίνουν μια πιο vintage αίσθηση. Πάλι, ο ιδιοκτήτης σκιαγραφείται μέσα από αυτό. Εάν το δεις λίγο πιο προσεχτικά, θα προσέξεις ότι ακόμη κι ο τρόπος ομιλίας, κίνησης και συμπεριφοράς του εναρμονίζεται πλήρως με τον χώρο στον οποίο ζει.

Μια γρήγορη, κριτική ματιά σε έναν χώρο σου δίνει όσες πληροφορίες χρειάζεσαι για το άτομο που έχεις απέναντί σου ή αντικατοπτρίζει τον χαρακτήρα του αν γνωρίζεις ήδη το συγκεκριμένο άτομο.

Απ’ την άλλη, βέβαια, είμαστε κι εμείς που τα έχουμε όλα τέλεια τακτοποιημένα, θα μας θαυμάσεις και θα μας παινέψεις που έχουμε τόσο άψογα διατηρημένο το σπίτι και το νοικοκυριό μας, μέχρι τη στιγμή που θα χρειαστεί να ανοίξεις μια ντουλάπα στο δωμάτιό μας. Ουπς!

Συντάκτης: Γεωργία Ευστρατίου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

ΕΧΟΥΜΕ ΚΟΛΛΗΜΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΟΡΑΝΕ ΓΥΑΛΙΑ | RADIOEXODOS.GR

Καταρχάς, είναι ευρέως διαδεδομένο ότι τα γυαλιά μυωπίας δίνουν τύπο στον άνθρωπο. Τον κάνουν να φαίνεται πιο σοφιστικέ, πιο πνευματώδη και κυρίως πιο μυστηριώδη. Χωρίς να κάνει τίποτα νιώθουμε σαν να μας προκαλεί και ταυτόχρονα να μας προσκαλεί στο να λύσουμε το δικό του γρίφο, που πιθανώς να είναι η ίδια του η ύπαρξη.

Δε χρειάζεται να φορέσει κάτι το εντυπωσιακό για να μας τραβήξει την προσοχή: τα γυαλιά του και μόνο αρκούν για να τον ξεχωρίσουμε ανάμεσα στο πλήθος. Είναι ο τύπος ανθρώπου που αυτομάτως, χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε, θα γυρίσουμε να κοιτάξουμε και δεύτερη, και τρίτη φορά.

Δεν είναι λίγες οι φορές μάλιστα που ένα ζευγάρι γυαλιά μπορεί να κάνει κάποιον να δείχνει φυσιογνωμικά πιο συμπαθής, πιο καλοσυνάτος, πιο σπασικλάκι, που λένε. Για κάποιο λόγο μάλιστα, τείνουμε να θεωρούμε ως δεδομένο το γεγονός ότι άνθρωπος που φοράει γυαλιά είναι τέρας ευφυίας. Σύμφωνα δηλαδή με μια πρόχειρη εκτίμησή μας, πιστεύουμε πως κατέχει δύο μεταπτυχιακά στο Columbia, δύο δικτατορικά στο Harvard και μία θέση στη NASA να τον περιμένει, αλλά εκείνος το σκέφτεται γιατί δε θέλει να αφήσει την Ελλάδα με τη Μύκονο και τη Σκιάθο.

Κάπου εκεί βρίσκεται και το κλειδί της υπόθεσης, μας βάζει αυτομάτως το μυαλό σε υπερλειτουργία κι αυτό μόνο θετικό μπορεί να είναι για ένα ειδύλλιο. Μας κάνει να πλάθουμε σενάρια, να αναρωτιόμαστε, να προβληματιζόμαστε, ενώ δεν έχουμε προλάβει καλά-καλά να συστηθούμε μαζί του. Κράτα λοιπόν το εγκεφαλικό μέρος της κατάστασης και δώσε του βάση, γιατί είναι πολύ σημαντικό.

Φυσικά, υπάρχουν κι άνθρωποι που φοράνε γυαλιά μυωπίας απλώς για στιλ -για να δείχνουν πως είναι όλα όσα νομίζουμε πως είναι όσοι φοράνε γυαλιά, με λίγα λόγια. Ήδη εδώ και πολλά χρόνια, κορυφαίοι σχεδιαστές μόδας του εξωτερικού «εκμεταλλεύτηκαν» αυτό το γεγονός, δημιουργώντας κάποιες φορές εκκεντρικά, κάποιες φορές σικ, και κάποιες άλλες κιτς όπως θα έλεγε και η θεία μου η χορεύτρια, γυαλιά μυωπίας. Κάποια είναι τόσο ιδιαίτερα, τόσο όμορφα, ώστε άνθρωποι χωρίς να τα έχουν καν ανάγκη, αγοράζουν μόνο και μόνο για να έχουν αυτό το στιλ κι αυτή τη φινέτσα που είναι ικανό να προσδώσει ένα γυαλί ώστε να συμπληρωθεί το total look τους.

Επειδή ένιωσα λίγο Βίκυ Καγιά στο «Shopping Star» με την προηγούμενη παράγραφο, επανέρχομαι στα προηγούμενα. Συνήθως, λοιπόν, μας αρέσουν οι άνθρωποι που φοράνε γυαλιά επειδή όντως έχουν μυωπία, που δείχνουν περισσότερο σαν σπασικλάκια παρά σαν να ξεπήδησαν απ’ την πασαρέλα του Armani. Όχι ότι το τελευταίο είναι κακό, ίσα-ίσα, κι αυτό μπορεί να μας αρέσει.

Απλώς ένας άνθρωπος που φοράει γυαλιά, μοιάζει στα μάτια μας λίγο απροστάτευτος. Σαν να χρειάζεται τη δική μας προστασία, σαν να είναι πιο αδύναμος από εμάς κι επιτέλους, ήρθαμε να τον σώσουμε. Μπορεί να ακούγεται χαζό, μπορεί να ξέρει πολεμικές τέχνες και να μας ρίχνει και δυο κεφάλια, αλλά εμείς πάλι θα νιώσουμε ότι μας χρειάζεται.

Κάτι επίσης γοητευτικό, είναι ο διάλογος με έναν άνθρωπο που φοράει γυαλιά. Το να σε κοιτάει στα μάτια μοιάζει να προσέχει ακριβώς ό,τι λες, χωρίς να χάνει λέξη. Σαν να σε καταλαβαίνει απευθείας και να ψάχνει αυτομάτως και πιο βαθιά στα λόγια σου, σαν να προσπαθεί με λίγα λόγια να σε ψυχολογήσει. Μπορεί να ισχύει εν τω μεταξύ το ακριβώς αντίθετο κι ο άνθρωπος να σκεφτόταν κάτι άλλο εκείνη την ώρα, να ήταν στην κοσμάρα του, αλλά τα γυαλιά τα άτιμα ξεγελάνε, κι ειδικά τους λάτρεις τους.

Καταλήγοντας, άνθρωποι που φοράνε γυαλιά αρέσουν κατά βάση στους επικοινωνιακούς ανθρώπους, όχι στους ρηχούς. Σε ανθρώπους που ψάχνουν να βρουν πάντα την ουσία και θέλουν να περιτριγυρίζονται από άτομα που τους κατανοούν, που τους προσέχουν όταν μιλάνε και που τους χρειάζονται.

Ένα μήνυμα λοιπόν προς όλους εσάς που φοράτε γυαλιά: μην τα βγάζετε ποτέ. Κι όταν λέω ποτέ, το εννοώ. Ακόμη κι αν νομίζετε πως δε σας πάνε, σας πάνε! Είστε γαμάτοι, σας αγαπάμε. Αυτά.

Συντάκτης: Ειρήνη Μανουσαρίδου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

ΠΗΓΉ: PILLOWFIGHTS

Η ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ X FACTOR 2 ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΓΕΓΟΝΟΣ | RADIOEXODOS.GR

 

H έναρξη του X Factor 2

H έναρξη του X Factor 2:

Ο ένας και μοναδικός Σάκης Ρουβάς ο παρουσιαστής του κορυφαίου μουσικού σόου, μαζί με τους Γιώργο Μαζονάκη Tamta, Γιώργο Παπαδόπουλο και Μπάμπη Στόκα, την κριτική επιτροπή του “The X Factor 2”, βρέθηκαν στην πλατεία Νερού στο Φάληρο, προκειμένου να καλωσορίσουν τους νέους που ευελπιστούν να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα και να γίνουν οι επόμενοι μουσικοί αστέρες.

Με μια εντυπωσιακή είσοδο δια θαλάσσης, ο κορυφαίος καλλιτέχνης Σάκης Ρουβάς βρέθηκε στο τιμόνι του σκάφους για να βρεθεί αργότερα στα live shows και στο τιμόνι του “The X Factor 2”. Παρουσιαστής και κριτική επιτροπή βγήκαν από το σκάφος, περπάτησαν στο red carpet κι ανέβηκαν στη σκηνή που είχε στηθεί στην πλατεία Νερού προκειμένου να χαιρετήσουν τον κόσμο, που από νωρίς το πρωί είχε κατακλύσει τον προαύλιο χώρο. Ο μοναδικόςΣάκης Ρουβάς απευθύνθηκε στο κοινό και ρώτησε: «Είστε έτοιμοι;» Αμέσως, χιλιάδες νέοι άρχισαν να τον αποθεώνουν, να χειροκροτούν και να φωτογραφίζουν τόσο εκείνον όσο και τους κριτές.

Λαμπεροί κι ευδιάθετοι ο Γιώργος Μαζονάκης, η Tamta, ο Γιώργος Παπαδόπουλος και ο Μπάμπης Στόκας χαιρέτησαν το πλήθος, μοιράστηκαν μαζί τους αναμνηστικές φωτογραφίες και δήλωσαν πως ανυπομονούν να ξεκινήσουν τις auditions και ν’ ανακαλύψουν το νέο ελληνικό αστέρι της μουσικής. Την αγωνία και τον ενθουσιασμό των νέων μοιράστηκε αρχικά η εκθαμβωτική Ευαγγελία Αραβανή, που θα βρίσκεται και αυτή τη χρονιά στα backstage του show.

img_20170329_145057_651

img_20170329_145135_694
img_20170329_145116_211img_20170329_145159_504

Η αναζήτηση του επόμενουΈλληνα super star από το μεγαλύτερο μουσικό show παγκοσμίως ξεκινά! Εκατοντάδες νέοι θα δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό στις auditions διεκδικώντας μια θέση στα live shows. Οι συμμετοχές σε Αθήνα,Θεσσαλονίκη και Κύπροξεπέρασαν κάθε προσδοκία. Μετά από έναν μαραθώνιο pre-casting ήρθε η ώρα των κριτών να αναλάβουν δράση και να ξεχωρίσουν μέσα από τις auditions, τα μεγαλύτερα μουσικά αστέρια της Ελλάδας.

H έναρξη του X Factor 2

 

Το “The X Factor 2” το παγκόσμιο φαινόμενο που έχει ανακαλύψει και αναδείξει καλλιτέχνες διεθνούς εμβέλειας, έρχεται στην τηλεόραση τουΣΚΑΪ, πιο φαντασμαγορικό από ποτέ και αναζητά το νέο ελληνικό αστέρι της.

ΠΗΓΉ: GET GREEK MUSIC

ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΛΛΗΤΟΥΣ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΡΕΜΑΡΑ | RADIOEXODOS.GR

σας κρατάει το σπίτι κι εσύ και το κολλητάρι σου θα διασχίζετε δρόμους και θα διασκεδάζετε μέχρι πρωίας.

Με ένα μαγικό τρόπο θα συνδυάζεστε άψογα κι η επιθυμία του ενός θα είναι επιθυμία ή διακαής πόθος και του άλλου. Είμαι κολλητός, εξάλλου, με κάποιον σημαίνει, πως έχω βρει έναν άνθρωπο που ταιριάζει με εμένα. Ίδιες απόψεις για τη ζωή κι ίδιους τρόπους αντιμετώπισής της. Έναν άνθρωπο, που θα με συμβουλεύει και θα μου φωνάζει για τα λάθη μου, τα οποία κι εκείνος θα κάνει κάποιες μέρες μετά.

Οι κολλητοί, φυσικά, δε νοούνται μόνο σε καλές ή κακές στιγμές. Δε βρίσκονται κοντά σου μόνο, όταν τους έχεις ανάγκη, είναι εκεί πάντα, γι’ αυτό και μπορούν να διηγηθούν από πρώτο χέρι κάθε ιστορία σου. Είναι συμπρωταγωνιστές και συνοδοιπόροι και δεν κάνουν εμφανίσεις έκπληξη σε μεμονωμένα επεισόδια.

Αφού είναι, λοιπόν, «πανταχού παρόν», βρίσκονται δίπλα σου και τις στιγμές που η ενέργειά σου πιάνει πάτο και δε θες τίποτα άλλο να κάνεις παρά να αράξεις σε έναν καναπέ ή μια πολυθρόνα. Τις στιγμές εκείνες που η βαρεμάρα σου θα χτυπάει κόκκινο και δε θα θες τίποτα να σου αποσπάσει την προσοχή, ο κολλητός σου θα είναι εκεί, έναν καναπέ παραδίπλα, να χαλαρώνει και να βαριέται μαζί σου.

Δε θα προσπαθήσει να σε παρακινήσει να κάνεις κάτι άλλο, ούτε θα επιδιώξει να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον και να διαταράξει την ηρεμία σου. Σεβόμενος την επιθυμία σου και την κακή, προφανώς, διάθεσή σου, θα υιοθετήσει το δικό σου στιλ και θα φροντίσει να περάσετε καλά, ακόμα και μέσα απ’ τη βαρεμάρα σας.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα που πρέπει να κερδίσει, καθώς όλοι μπορούμε να συμβουλέψουμε ή να δώσουμε λύσεις στα καλά και στα άσχημα. Χιλιοειπωμένα και βαθυστόχαστα όσα γνωρίζουμε για παρόμοιες εμπειρίες. Πώς, όμως, μπορείς να αντιμετωπίσεις μια βαρετή κατάσταση; Πώς θα μπορέσεις να αφήσεις στην άκρη τη δική σου πιθανή διάθεση για βόλτες και καφέ, εφόσον η άλλη πλευρά δεν έχει όρεξη ούτε το τηλεκοντρόλ να ψάξει;

Η στάση σου κι ο σεβασμός, που θα δείξεις στην επιθυμία του άλλου, θα σε χαρακτηρίσει και σαν φίλο. Η προσπάθεια, που θα καταβάλεις για να διασκεδάσεις τον κολλητό σου, θα αποδείξει και τη γενικότερη πρόθεσή σου, να τραβήξεις εσύ κουπί στην παρέα, όταν δε θα μπορεί να το κάνει ο άλλος.

Επειδή, λοιπόν, ξέρεις πολύ καλά το κολλητάρι σου, σίγουρα ξέρεις και ποια είναι τα πράγματα εκείνα, τα οποία τον ευχαριστούν ή του φτιάχνουν τη διάθεση. Εκτός, βέβαια, εάν είστε τόσο δεμένοι κι οι διαθέσεις σας συμπίπτουν. Σε μια τέτοια περίπτωση, ζήτησέ του απλά να αφήσει λίγο χώρο δίπλα του και για εσένα και φροντίστε να απολαύσετε ακόμα μια στιγμή της φιλίας σας.

ΥΓ. Για να αντέξει μια φιλία στον χρόνο, πρέπει να έχει ως βασικούς πυλώνες της, το σεβασμό και την αλληλοκατανόηση. Εάν τα θέλω σου γίνουν σημαντικότερα απ’ τα θέλω του φίλου σου, θα χαθεί ο σεβασμός. Ενώ εάν αρχίσεις να κρίνεις τον άλλον για τα λάθη και τα σωστά του, θα πάψει αυτόματα κι η αλληλοκατανόηση.

Συντάκτης: Ματίνα Στυλίδου
Επιμέλεια κειμένου: Πωλίνα Πανέρη

ΠΗΓΉ: GET GREEK MUSIC